Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

:)

Βρέχει σήμερα... Πολύ... Λες και κλαίει ο ουρανός... Αν κάποιος έβλεπε ένα άνθρωπο να κλαίει έτσι, σίγουρα θα ένιωθε απερίγραπτο πόνο...

Αλλά είναι ωραία δάκρυα... Αν κάτσεις έστω και για λίγα λεπτά μόνο για να τα δεις... Ούτε καν να τα αφήσεις να σε αγγίξουν... Απλά να τα δεις να πέφτουν με τόση δύναμη στη γη... Κάτι τόσο απαλό , που μπορεί όμως να γίνει τόσο βίαιο...
Ο ήχος; Υπέροχος... Καλύτερος από κάθε μουσική... Και η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος είναι καλύτερη από κάθε άρωμα... :)
Τελικά η βροχή είναι ό,τι πρέπει για να ξεπλύνει όλες τις κακές στιγμές της μέρας...:)


2 τελευταίες αφιερώσεις για σήμερα...

Αυτό το κομμάτι στον Nathaniel που με έβαλε να το ακούσω. :Ρ
Αν και ήθελα να του δώσω το 2ο... μάλλον δε θα γλίτωνα μετά. xD
video


Και αυτή η εικόνα στον στριμμένο που γκρινιάζει να πάω για ύπνο αυτή τη στιγμή. :Ρ

Νινύτα κι όνειρα καραμελένια!

4 σχόλια:

par...alogos είπε...

Η βροχή μου θυμίζει πάντα εκείνο το καταπληκτικό ποιήμα ελπίδας της Κικής Δημουλά:

Βρέχει με απόλυτη ειλικρίνεια.
Άρα δεν είναι φήμη ο ουρανός
υπάρχει
και δεν είναι το χώμα λοιπόν
η μόνη λύση
όπως ισχυρίζεται ο κάθε τεμπέλης νεκρός.

Dream Girl είπε...

Είναι πού όμορφο...
Ντροπή μου, αλλά πρώτη φορά το διαβάζω αυτό το ποίημα...

Nathaniel είπε...

http://www.youtube.com/watch?v=8Lbgzocc75M

Πηγαινε να ακουσεις αυτο... θα σου αρέσει, ελπίζω.

Dream Girl είπε...

Nathaniel, όντως μου άρεσε. :)
Μ'έχεις μάθει. :Ρ