Nod!

No, it's okay. You can nod, cause it's true. I am insane. Nod! 

-Lisbeth Salander

Yep, I'm fucking insane. Και γιατί όχι; 

Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί ένας άνθρωπος που κάθεται επί ΧΡΟΝΙΑ και περιμένει και ελπίζει και εύχεται να πάνε όλα καλά και στο τέλος μέσα σε μία μόνο στιγμή βλέπει τα όνειρά του να γκρεμίζονται; Πέρα από μεγάλο κορόιδο (για να το θέσω ευγενικά) , διότι περίμενε τόσα χρόνια, μόνο παράφρων μπορεί να είναι.

Και λογικό είναι να τρελαίνεται κάποιος με την όλη υπόθεση. Διότι περιμένει και περιμένει και περιμένει και καταστρέφεται και κάτι τρέχει στα γύφτικα.  Γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται. Γιατί όπως συμφωνήσαμε με τον Β., τον Χ. και την Τ. η ζωή ήταν μια άδικη σκύλα. Πρόσφατα όμως πήρε προαγωγή σε πουτάνα.

Είναι κομματάκι τραγικό πάντως, μα και παράξενο... Η ανησυχία την προηγούμενη ημέρα, χωρίς φυσικά να γνωρίζει κανείς τίποτα... Αυτή η υπερένταση... Πάνω - κάτω μέσα στο σπίτι, χτυπώντας τη ντουλάπα και πετώντας μαξιλάρια... Η υστερία χωρίς να 'χει συμβεί τίποτα... Σε κάνει να αναρωτιέσαι... Και να χαίρεσαι που δεν υπάρχει κανείς στο σπίτι να δει αυτό το χάλι... Και μετά να νιώθεις την απόλυτη ευτυχία όταν σου λένε πως την επόμενη μέρα θα φύγεις, έστω και για λίγες ώρες, γιατί θα γλιτώσεις από την τρέλα, θα ξεφύγεις, θα πας στο μέρος που νιώθεις καλά...

Αλλά τι να σου κάνει. Επιστρέφεις. Και επιστρέφουν όλα μαζί σου.
Το άγχος πριν αρχίσει η χρονιά, η ανησυχία για το τι θα γίνει σε λίγες μέρες,η υπερένταση,  η τρέλα, η παράνοια, η παραφροσύνη...

Όμορφα πράγματα, έτσι, για να τελειώσει καλά ο μήνας και να μπει ωραία ο επόμενος.

Το χειρότερο φυσικά είναι πως όλα αυτά συμβαίνουν ενώ εσύ υποτίθεται πως γιορτάζεις και χαίρεσαι. Ενώ στην πραγματικότητα θέλεις να πεις σε όλους να πάνε να πηδηχτούν, χωρίς να φταίνε φυσικά, απλά επειδή είχες προγραμματίσει μερικά ψιλοπραγματάκια - όση απ' τη ζωή σου μπορούσες να σκεφτείς από τώρα δηλαδή- και σου χάλασαν τα σχέδια.

Μωρέ δε γαμιέται, κάθε εμπόδιο για καλό.

It feels great to have my old, mental self back. Just fucking great. 

 Εντελώς ξέμπαρκο και άκυρο το τραγουδάκι, αλλά δεν πειράζει!

 I follow my heart
I follow my heart

Espera - I need to talk to you
Me cema - girl you know it´s true
Candela - you´re the one for me
Your love made me a believer!
Quisiera - another night of love
Entera - I wanna have it all
Candela - so come and get your love
Ven toma mi gazolina

Pozwól mi dotknac choc rak
Zloze w nich prosbe by spotkal sie wzrok
Wbije w twe oczy namietnosc I chec
Dotre do serca czy chcesz?

Posluchaj dzis serca w nim milosc sie tli
Wyprosi okrutna samotnosc za drzwi
Niech obydwa zaplona nie zgasi ich nikt
Podazaj za sercem, od dzis, jestem w nim

Espera - I need to talk to you
Me cema - girl you know it´s true
Candela - you´re the one for me
Your love made me a believer!
Quisiera - another night of love
Entera - I wanna have it all
Candela - so come and get your love
Ven toma mi gazolina

Po prostu badz, przytul jak nikt
Az serca kiedys przestana nam bic
To co zostanie to milosc bo wiem
Ze smierc nie wie czym milosc jest

A w sercu jak w sercu, w nim milosc sie tli
Zaufaj mu zawsze, dla Ciebie chce bic
A plonie w nim milosc po kres naszych dni
Bo dzieki niej wiecznie, gdzie ja tam I Ty

I follow my heart and one day I'll confide
The way that I fell about you by my side
Let me be with you now I know it's allright
To follow my heart cause our love is the light


PS. Να δείτε το trainspotting!

Το Άρωμα

Ιανουάριος.
Κρύο.
Αέρας.
Βροχή.
Ήλιος.

-Θα πάμε για φαΐ μετά;
-Έχω δουλειά αμέσως μετά. Συγγνώμη, κατάλαβες. Πάμε την Πέμπτη όμως, ναι;
-Έγινε, έγινε. Πάμε όμως να πάρουμε κάτι και μετά να πάει η κάθε μία στα δικά της.

Περπατάμε γρήγορα στο δρόμο, εγώ επειδή βιάζομαι, εκείνη χαμογελώντας δίπλα μου, ενώ πηγαίνει πιο γρήγορα από εμένα, θέλοντας να με κάνει να επιταχύνω ακόμη περισσότερο. Μιλάμε, όπως κάθε μέρα, φτάνουμε στο γνωστό μέρος και αγοράζουμε κάτι. Τρέχοντας σχεδόν φτάνουμε στη γνωστή διάβαση, αγκαλιάζουμε η μία την άλλη και πάμε προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Προσπαθώ να φτάσω όσο πιο γρήγορα μπορώ. Ή μάλλον, προσπαθώ να φτάσω σε εσένα όσο πιο γρήγορα μπορώ. Επειδή θέλω να δω αυτά τα μάτια και το συγκεκριμένο συγκρατημένο χαμόγελο. Αν και δε θα έπρεπε να επιθυμώ κάτι τέτοιο.
Και αναρωτιέμαι αν έφτασες, αν το ξέχασες, αν καθυστέρησες, αν άργησα εγώ και σε άφησα να περιμένεις, αν, αν, αν.
Σχεδόν τρέχω για να φτάσω πιο νωρίς από ότι είπαμε, για να σε δω περισσότερο. Έστω και λίγο περισσότερο. Και πριν φτάσω, σε βλέπω εκεί. Να κάθεσαι και να κοιτάζεις κάτι σημειώσεις. Και όσο πιο πολύ πλησιάζω προς το μέρος σου, τόσο πιο έντονο γίνεται το άρωμα. Το γνωστό, πλέον, άρωμα, που μπορώ να αναγνωρίσω παντού. Που έχω συνδυάσει με εσένα. Ένα άρωμα που με καθησυχάζει, ξυπνώντας παράλληλα όλες τις αισθήσεις μου. Ένα άρωμα που με κάνει να ρίχνω κάθε άμυνα που υπάρχει γύρω μου. Επειδή απλούστατα αυτό το άρωμα είναι... εσύ.

-Άργησα; ρωτάω ανήσυχη. Δεν ήθελα να αργήσω ούτε δευτερόλεπτο. Δεν ήθελα να χάσω ούτε δευτερόλεπτο.
-Καθόλου, νωρίς ήρθες. Θέλεις να πάρεις μια ανάσα; Ηρεμία. Μα πόσο γνώριμο αυτό το μέρος... Και αυτό το άρωμα...
-Όχι, εντάξει είμαι. απαντάω. Γιατί τώρα είμαι εντάξει. Τώρα είμαι εδώ.

Και ξεκινάμε. Αρχίζεις να μιλάς, να εξηγείς και που και που να γελάς. Συγκρατημένα πάντα, δε μπορείς να παρασυρθείς από τίποτα. Δε στο επιτρέπεις. Αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα. Όχι τώρα.

-Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
-Ναι, λογικό μου φαίνεται. 


Και ναι, πραγματικά φαίνεται λογικό και πραγματικά καταλαβαίνω, αλλά λυπάμαι, αδυνατώ να σε προσέξω όταν είσαι τόσο κοντά. Όταν αυτά τα μάτια κοιτάζουν μόνο εμένα. Όταν ξέρω ότι με κοιτάζουν, ακόμα και όταν κοιτάζω αλλού. Όταν αυτό το άρωμα βρίσκεται παντού.

Η ώρα πέρασε, ο χρόνος έληξε. Τώρα περιμένω. Μόνο αυτό μπορώ να κάνω. Δεν υπάρχει και άλλη επιλογή.

Ωστόσο το άρωμα παραμένει. Στα ρούχα μου, στα μαλλιά μου, στα πράγματά μου, σε οτιδήποτε ήταν έστω και για λίγο δίπλα σε εσένα.


Γιατί είναι αυτό το άρωμα.

It breaks my heart ‘cause I know you’re the one for me

Don’t you feel sad there never was a story 

Obviously it'll never be

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you no

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you

With every smile comes my reality irony

You won’t find out what has been killing me

Can’t you see me, can’t you see?

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you no

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you

No no no no you will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you no

No no no no you'll never know

No no no no you'll never know

No no no no

Love me love me love me love me no

You will never know

I will never show no no no

What I feel 

What I need from you no no no

You will never know

I will never show no no no

What I feel 

What I feel

What I feel

What I need

What I need from you no.

Randomness III - What did I do to give you the impression I actually care about what you think?

Αύριο έχουμε ενημέρωση στο φροντιστήριο. Πέθανα. Αυτό ήταν. =.=" Ενώ ΔΙΑΒΑΖΩ δεν αποδίδω εκεί. Και δε φταίνε οι καθηγητές, φταίει το ότι σκέφτομαι πως όλα αυτά είναι άχρηστα και δε μπορώ να γράψω τίποτα. Φταίει το άγχος μου για τις εξετάσεις, φταίει το ότι όσο και να διαβάσω αν δεν ακούσω κάτι 2+ φορές δε θα το μάθω, επειδή έτσι είμαι. Όσες φορές και να το διαβάσω, όσες φορές και να το δω, αν δεν το ακούσω δε θα το μάθω. Πώς στο καλό γίνεται σε προειδοποιημένο τεστ στο φροντιστήριο να γράφω 15 και σε απροειδοποίητο στο σχολείο 19; It's a catastrophic success.  (Η σκηνή ήταν κάπως έτσι: Καθηγήτρια "Today we will be having a test." 
Εγώ :"I'm ready! I pulled an all-nighter!" 
Η διπλανή μου : "You studied all night?" Εγώ : "Oh... ...you're supposed to study?" {- MST3K}. Ομολογώ πως δεν ήταν και η καλύτερη εβδομάδα μου.)   Δε στέκει... Γι' αυτό αύριο προβλέπω να γίνεται της εκδιδομένης επί χρήμασι γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα.. . =.= Ουφ...  Δε θέλω να ξέρω τι θα πουν... Κυρίως στα μαθήματα κατεύθυνσης...  Τέλος πάντων. =) Due to circumstances within my control, tomorrow will be cancelled! Ναι, καλά! 
Έτσι κι αλλιώς όμως δε βλέπω που είναι το κακό στο να τα πηγαίνω καλύτερα στο σχολείο από ότι στο φροντιστήριο... Γι' αυτό δεν υποτίθεται ότι βρίσκομαι εκεί 4 ώρες σχεδόν κάθε μέρα; Δεν καταλαβαίνω γιατί τους φαίνεται παράξενο. =.=


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Επίσης έχω να πω πως στο μάθημα της έκθεσης η καθηγήτρια μου είπε να γράψω 20 πράγματα που αγαπώ να κάνω και 20 που μισώ. Οφείλω να ομολογήσω πως δυσκολεύομαι να βρω πάνω από 8 πράγματα  που αγαπώ να κάνω. Υποθέτω πως η καθηγήτρια που με λέει ξινή έχει κάποιο δίκιο, αλλά if I seem to give a damn, please tell me. I would hate to be giving the wrong impression.




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


* Do you believe in love at first sight or do i have to walk by again?


Και μετά λένε εμένα clueless... Πραγματικά μέχρι και δεκάχρονο θα το είχε καταλάβει αυτό, εσύ σε τι ακριβώς δυσκολεύεσαι; Geez.. Και περνιέσαι για έξυπνος. 


Have you ever been in love? Horrible isn't it? It makes you so vulnerable. It opens your chest and it opens your heart and it means that someone can get inside you and mess you up. You build up these defenses, you build this whole suit of armor, so that nothing can hurt you, then one stupid person, no different from any other stupid person, wanders into your stupid life. You give them a piece of you. They didn't ask for it. They do something dumb one day, like kiss you or smile at you, and then your life isn't your own any more. Love takes hostages. It gets inside you. It eats you out and leaves you crying in the darkness, working its way into your heart. It hurts. Not just in the imagination. not just in the mind. It's a soul hurt, a body hurt, a real gets inside you and rips you apart pain. I hate love. - Neil Gaiman

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη - Απολογισμός.

Απολογισμός έτους 2010.

Oh c'mon. ΑΘΛΙΑ χρονιά!

Ιανουάριος :
Ο μοναδικός μήνας που όλα ήταν ωραία.

Φεβρουάριος :
Ο μήνας του χρόνου με τις λιγότερες μέρες. Γιατί είναι πάντα τόσο άθλιος; Αν είναι δυνατόν! Μισώ το Φεβρουάριο! :@
Τέλος οι σπλατεριές.

Μάρτιος :
Μια φιλόλογος είχε εκνευριστεί τόσο πολύ που από την αρχή της σχολικής χρονιάς δεν με είχε δει να χαμογελάω ούτε 1'' που πήγε να μου δώσει 2ήμερη. Mattaku...

Απρίλιος :
Οι καλοί βαθμοί επιστρέφουν. Όχι που θα σας άφηνα να με ρίξετε περισσότερο. (Και δεν αναφέρομαι σε καθηγητές)
Απογοήτευση.-

Μάιος :
Τον έχω διαγράψει από το μυαλό μου. :Ρ Το μόνο που θυμάμαι είναι πως δεν έκανα φροντιστήριο.

Ιούνιος :
Αποτελέσματα εξετάσεων : Καταραμένη φυσική!
3+ ώρες αγγλικά κάθε μέρα

Ιούλιος& Αύγουστος :
Επιτέλους διακοπές!
Πρώτες επαφές των μωρών με διάφορα φαγητά. Από το πιάτο μου. -.- Ξουτ!
Άννα onee-sama!! (L)  Διακοπές με μια καλή φίλη , δηλαδή : κάθε μέρα Ιαπωνικό, κάψιμο με ανιμέ, πόκυ και γενικά οι καλύτερες διακοπές ever!

Σεπτέμβρης :
Νέο σχολείο. Oh boy... Νόμιζα πως θα 'ταν κάααπως καλύτερο, αλλά είναι εντάξει, υποθέτω. :Ρ
Ευχαριστώ που ξέχασες τα γενέθλιά μου. -.-
Από την άλλη βρήκα μια νέα φίλη που ήρθε για να μείνει. :)

Οκτώβρης :
Έγινε τίποτα και δεν το θυμάμαι; :S

Νοέμβρης :
Χμ... Είχα την πιο όμορφη μέρα όλης της χρονιάς. :):)

Δεκέμβρης :
Αρρώστησα, χάθηκαν όλες οι ελπίδες μου να ξαναπάω προπόνηση, κέρδισα μια ακόμα υποτροφία, έσπασα το χέρι μου, αρρώστησα.
Σε ευχαριστώ που υπάρχεις. :)


Άντε να φύγει το 2010... Άντε...


Γράμμα :

Αγαπητέ Μπίλι,

μετά από τόσα χρόνια επιτρέπεται να σε φωνάζω έτσι. Χαίρομαι που συμφωνείς.
Βρήκα τα παλιά γράμματά μου προς εσένα. Θα βοηθούσε αν τα κρατούσες. Δε θέλω να τα θυμάμαι.
Φέτος δε θα ζητήσω τίποτα. Δε θα μου το φέρεις έτσι κι αλλιώς αυτό που θέλω. Δε άρα θέλω τ-ί-π-ο-τ-α από εσένα. Ξουτ! Άντε στα μπεμπέκια. Ό,τι γουστάρω θα το αποκτήσω μόνη μου. Όποιον θέλω το ίδιο. Η μαγεία σου δε φτάνει πια εδώ πέρα. :/  Ντάξει, ποτέ δεν έφτασε, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.

Με αγάπη [;] ,
Dream Girl.
^__^



Κι αυτή ήταν η τελευταία ανάρτηση του χρόνου.

Να 'στε πολύχρωμοι κι εντοιχισμένοι και ό,τι λιποθυμείτε.  Ό,τι γουστάρετε να το πάθετε.
Dewa mata ne! ^__^