Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010

(^.^)

Κααααλησπέρες!

Σήμερα είναι μια αρκετά παράξενη μέρα. Αρκετή μελαγχολία και νοσταλγία, αλλά και κέφι!

Είναι ωραίο να βλέπεις παλιούς φίλους. Να βλέπεις πόσο μεγάλωσαν, πόσο άλλαξαν εξωτερικά, αλλά ο χαρακτήρας να είναι ίδιος! Να είναι ο ίδιος αγαπημένος φίλος που είχες κάποτε. Να έχει το ίδιο χαμόγελο και την ίδια ζεστή αγκαλιά που είχε και πριν 3 χρόνια!
Και ξαφνικά θυμάσαι πως τελικά δεν ήθελες να χάσεις κάποια άτομα επειδή απλά άλλαξες σχολείο... Πως τελικά κατάφερες να αγαπήσεις ένα παιδί εκεί. Να γίνεται κάτι παραπάνω από απλοί φίλοι! Αδέρφια! Και όχι να λέτε πως είστε αδέρφια για πλάκα ή επειδή μοιάζετε , αλλά γιατί έτσι νιώθετε! Ενωμένοι , πάντα μαζί!

Είναι άδικο να μεγαλώνεις κάποιες φορές. Μακάρι να μπορούσα να γυρίσω πίσω τον χρόνο για να ξαναζήσω αυτές τις στιγμές. Τώρα το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να ευχαριστήσω αυτό το άτομο για τις υπέροχες αναμνήσεις που μου χάρισε

Σ' ευχαριστώ λοιπόν. Δεν παύεις να είσαι πολύτιμος για μένα, όσα χρόνια κι αν περάσουν. Το ξέρεις. :)

Το κομμάτι αυτό για σένα. Αν και δε σ' έχω βάλει να δεις το anime ακόμα, παίζεις μαζί μου αυτό το κομμάτι και ακούγεται η πιο όμορφη μελωδία του κόσμου.
Σ' ευχαριστώ. :)