Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ακυροκατάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ακυροκατάσταση. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 19 Ιουνίου 2013

Και μετά σου λένε...

...έλα δεν είναι τίποτα, περνάει.
Στα μούτρα σου που περνάει. Δεν περνάει. Και δε θα περάσει. Εμπέδωσέ το.
Σήμερα, λοιπόν, θα μιλήσουμε για λουλούδια.
Ωραία τα λουλούδια (τα περισσότερα), αρμονικά (τα περισσότερα), μυρίζουν ωραία (τα περισσότερα). Τα περισσότερα. Να μη ξεχνάμε και τα ηλίθια, σαν τη μιμόζα στην οποία είμαι αλλεργική. Και τα κόκκινα τριαντάφυλλα. Πόσο τα μισώ. Τέλος πάντων.
Τα λουλούδια συμβολίζουν διαφορετικά πράγματα το καθένα. Αλλά ποιος θέλει μια συνηθισμένη ανάρτηση για λουλούδια; Όποιος και να θέλει και να το διαβάζει αυτό, ας φύγει. Δεν πρόκειται να συμβεί εδώ.
*Βαθιά ανάσα*
Πρώτο λουλούδι : Το γιασεμί . Περίεργο πραγματάκι αυτό, να το κοιτάξετε. Μυρίζει όμορφα, μαγεύει. Μικρό, λιτό, χαριτωμένο. Μπορεί και σκαρφαλώνει παντού, φτάνει στα πιο απίθανα μέρη. Κερδίζει εύκολα έδαφος, όπου κι αν φυτευτεί. Κι άντε μετά να το ξεχάσεις.
Δεύτερο λουλούδι : Το τριαντάφυλλο. Όχι το οποιοδήποτε όμως.  Το μπλε τριαντάφυλλο.  Ασυνήθιστο θέαμα. Υπέροχο χρώμα, γαλήνιο. Μυρωδιά μεθυστική. Καταραμένη νοσταλγία.
Τρίτο λουλούδι : Το ηλιοτρόπιο. Ω υπέροχο τεράστιο φυτό που μας δίνεις τα υπέροχα σποράκια! Νομίζω πως ήταν το πρώτο λουλούδι που μου έκανε πραγματική εντύπωση. Είχαμε τόσα στην αυλή μας, ηλιοτρόπιο ποτέ! Όταν λοιπόν το είδα στον αγρό (μικρό παιδάκι, 3-4 χρονών), ένα τεράστιο, επιβλητικό, μα συνάμα χαμογελαστό και πανέμορφο, λουλούδι, δεν μπόρεσα παρά να το αγαπήσω. Είναι χαρά, διάθεση για ζωή. Ένα μεγάλο χαμόγελο που ακτινοβολεί για όλους. Και δεν μπορείς παρά να το κοιτάς.
Τέταρτο λουλούδι : Η ελιά. Αιωνιότητα, σιγουριά. Υπόσχεση πως όλα θα είναι εντάξει, όλα θα παραμείνουν σταθερά. Μια σταθερότητα που δε μοιάζει με έλος. Όχι, όχι, κάθε άλλο. Είναι ο ήρεμος άνεμος. Ξέρεις ότι άλλο θα πάνε καλά.
Πέμπτο και τελευταίο λουλούδι για σήμερα : Η μιμόζα. Που να μαραθεί και να μην ξανανθίσει πουθενά κοντά μου.

Είχατε την επιλογή να μη διαβάσετε τίποτα απ' αυτά. ^__^

Πέμπτη 14 Φεβρουαρίου 2013

Αριθμοί.

Πάντα ήμουν καλή με τους αριθμούς, είναι η αλήθεια... Τους αγαπώ, μου αρέσει να τους προσθέτω, να τους αφαιρώ, να τους πολλαπλασιάζω... Μόνο η διαίρεση δε μου αρέσει, σαν να τους κόβω σε κομμάτια...
Ο κάθε αριθμός είναι μοναδικός. Έχει το δικό του χρώμα, τη δική του σημασία. Το 1 είναι κίτρινο, συμβολίζει την οντότητα. Το 2 είναι λευκό, συμβολίζει τη συνύπαρξη , το 3 γαλάζιο και παριστάνει την ομάδα... Το 4 είναι κι αυτό κίτρινο, έχει τη θέση της παρέας, ενώ το 5 είναι καφέ και είναι ένας αριθμός λειψός... Το 6 είναι γκρι, είναι ο αριθμός της οικογένειας. Και πάει λέγοντας...
Όσο όμως κι αν αγαπώ τους αριθμούς, το σιχαίνομαι όταν όλα αποκτούν ένα νούμερο. Ο Σεπτέμβρης είναι το 9, εγώ το 44, η κοπέλα στα αριστερά το 5.
Αξίζω για x+5, αξίζεις για y+5.
Είμαι ο αριθμός b+5 στην κατάσταση, είσαι ο αριθμός d-12.
Το χρώμα της μπλούζας μου είναι 240, της δικής σου 757.
Είμαι καταχωρημένη στο κινητό ως επαφή #34, εσύ ως #23.
Ο ελεύθερός μου χρόνος είναι 2, ο δικός σου 3.
Το γιασεμί είναι το νούμερο 8, τα κίτρινα τριαντάφυλλα είναι το 5, τα κόκκινα το 4 και τα μπλε το 12. Τα λευκά είναι το 0, η αρχή.
Η άσκηση που λύνω είναι το νούμερο 76, η παράγραφος που διαβάζω το ίδιο, το δε βιβλίο έχει το νούμερο 5578. Η σελίδα είναι ο αριθμός 89.
Ο έρωτας είναι το 14, το λουλούδι απέναντι είναι το 3 από τα αριστερά, μα ταυτόχρονα το 5 από τα δεξιά.
Η σημερινή ημέρα είναι το νούμερο 5, η κλήση το νούμερο 19.
Τελικά αναρωτιέμαι για το πόσο καλοί είναι πλέον οι αριθμοί...

Σάββατο 29 Δεκεμβρίου 2012

Randomness V

Το ότι στις 2 και κάτι το βράδυ, μέσα σε μια βρώμικη και σχεδόν άδεια πόλη θα άκουγα τα πουλιά στα δέντρα να κελαηδούν δεν το είχα φανταστεί ποτέ μου... :)















Far over the Misty Mountains rise
Leave us standing upon the heights
What was before, we see once more
Our kingdom a distant light
Fiery mountain beneath the moon
The words unspoken, we’ll be there soon
For home a song that echoes on
And all who find us will know the tune


Some folk we never forget
Some kind we never forgive

Haven’t seen the back of us yet
We’ll fight as long as we live
All eyes on the hidden door
To the Lonely Mountain borne
We’ll ride in the gathering storm
Until we get our long-forgotten gold


We lay under the Misty Mountains cold
In slumbers deep and dreams of gold
We must awake, our lives to make
And in the darkness a torch we hold

From long ago when lanterns burned
Till this day our hearts have yearned

Her fate unknown the Arkenstone
What was stolen must be returned

We must awake and make the day
To find a song for heart and soul


Some folk we never forget
Some kind we never forgive

Haven’t seen the end of it yet
We’ll fight as long as we live
All eyes on the hidden door
To the Lonely Mountain borne
We’ll ride in the gathering storm
Until we get our long-forgotten gold
Far away from Misty Mountains cold.

Τετάρτη 26 Δεκεμβρίου 2012

Σημειώσεις φιλοσοφικού λόγου κλπ κλπ


 Ή αλλιώς, σημειώσεις αρχαίων, γ' λυκείου, γνωστό, Πρωταγόρας.

Ενότητα 3 :
  • Μοίρα : το μεταβατικό στάδιο, το αδιέξοδο από το οποίο ξεφεύγει ένας άνθρωπος για να προχωρήσει στο επόμενο, καλύτερο στάδιο.

Ενότητα 4 :
  • Όταν έχει συντελεστεί κάτι και δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο, προχωράω. Και το επόμενο στάδιο είναι καλύτερο.

  • Όνομα :  η λέξη με την οποία δηλώνεται κάποιο πρόσωπο ή πράγμα - Τα πάντα έχουν ένα όνομα, μια ξεχωριστή απόδοση.

Ενότητα 5 :
  • Φύσις : κάτι δοσμένο, που δεν αλλάζει, αλλά βελτιώνεται.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Μ' άρεσε ο Πρωταγόρας, αγάπησα την Πολιτεία, πασχίζω να μείνω ξύπνια στα Ηθικά!
Ακόμη τρέμω την Ιστορία Κατ.
Τα Λατινικά ήταν πιο ωραία στη β' λυκείου.
Το ΑΟΘ, όπως έχω ήδη πει πολλές φορές, είναι όοοο,τι καλύτερο αν έχετε αϋπνία!
Η Λογοτεχνία είναι μέτρια, ο μεν Παυλόπουλος πάνω από όλους, η δε Πολυδούρη θα αναστηθεί για να πεθάνει ξανά από τα χέρια μου.
Τα κείμενα στην Έκθεση είναι βαρετά. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟ, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ. Φυσικά και τους εκτιμώ, φυσικά και είναι εκπληκτικοί και οι δύο, αλλά να χαρείτε αγαπητοί καθηγητές, βάλτε λίγη ποικιλία.
Τα Μαθηματικά έχουν ορισμένες πραγματικά διεστραμμένες ασκήσεις.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά, ό,τι επιθυμείτε να σας έρθει. =)
Και μην πετάτε τα καπάκια απ' τα μπουκάλια! Υπάρχει ένας οργανισμός (του οποίου το όνομα αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει) που για κάθε ένα καπάκι από μπουκάλι που συλλέγει, αγοράζει ένα αναπηρικό καροτσάκι για εκείνους που δεν μπορούν να το αποκτήσουν! ^__^
Ελπίζω ο Άγιος Βασίλης να σας φέρει τα δώρα που θέλετε. Εγώ ζήτησα ένα  Samoyed ή ένα λευκό Chow Chow, αλλά χλωμό το βλέπω. Φακελάκι θα μου στείλει πάλι... :Ρ




Is anybody out there?
Is anybody listening?
Does anybody really know if its the end of the beginning?
The quiet rush of one breath
Is all we're waiting for
Sometimes the one we're taking
Changes every one before..

[Chorus]
It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go

Sometimes we're holding angels
And we never even know
Don't know if we'll make it,
But we know,
We just can't let it show

[Chorus]
It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go
Yeah, letting go

It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go

[Chorus]
It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go.

Τετάρτη 24 Οκτωβρίου 2012

Πανελλήνιες VOL 1

*ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΡΙΣΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ*

Με συνοπτικές διαδικασίες :
LIKE HELL I'LL GIVE UP! Θα γράψω, θα γράψω καλά, κι εσύ θα κοιτάς από τον πάτο, άθλιο ανθρωποειδές.
Αν νομίζεις πως είναι τόσο εύκολο να με κάνεις να τα παρατήσω κάνεις λάθος. Κάνω πολλά πράγματα (καλά, κακά, δε με απασχολεί ιδιαίτερα), αλλά ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΩ ΕΥΚΟΛΑ. Και δε θα τα παρατήσω τώρα. Δουλεύω πολλά χρόνια για αυτές τις εξετάσεις. Σταμάτα να με ενοχλείς, εσύ θα χάσεις. ^__^


OFF - TOPIC

1) Ανακάλυψα πως αγαπώ τους ορισμούς, μέχρι ένα σημείο.
2) Μπορώ να πω με σιγουριά πως συμπαθώ τον καθηγητή των αρχαίων.
3) Ο καθηγητής των μαθηματικών είναι... ΣΤΟΚΟΣ. >__>
4) Ο καθηγητής της κοινωνιολογίας μας έβαλε να πούμε για τον εαυτό μας... :
- Είμαι... χμ... εγωίστρια. Εκτοξεύω αρκετή χολή, είναι η αλήθεια. Δε με απασχολεί σε μεγάλο βαθμό η γνώμη των άλλων... Βαριέμαι εύκολα... Αυτά.
- Είσαι και τελειομανής, αυτό δεν το 'πες...!
- Επίσης, εγώ πιστεύω πως σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, αφού μου 'χες πει "δεν τους μπορώ άλλο, όλο πιέζουν".
- Τότε με ενδιαφέρει η γνώμη ορισμένων κι όχι πάντα.
- Έκλεισε.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
5) Extra ψυχολογικό test την ώρα της έκθεσης!
Σκεφτείτε ποιο ζώο θα θέλατε να είστε...! Αν δεν μπορούσατε, ποια θα ήταν  η δεύτερη επιλογή; Και ποια η τρίτη;; Γρήγορα όμως, μην το πολυσκέφτεστε!
Η αφεντιά μου : α) Τίγρης. β) Κοράκι. γ) Άλογο.

Το πρώτο είναι αυτό που δείχνετε (άρα εγώ δείχνω... γκρρρ φάση; ο_Ο' ), το δεύτερο αυτό που θα θέλατε να δείχνετε/ θα θέλατε να είστε (αν εξαιρέσεις τα φτερά, δε νομίζω να 'θελα να 'μαι αρπακτικό. Αλλά μου αρέσουν τα κοράκια) και το τρίτο είναι αυτό που πραγματικά είστε.
Σχόλιο καθηγήτριας :
-Αφού παιδί μου είσαι άλογο και το άλογο είναι φιλικό γιατί θέλεις να δείχνεις τίγρης και κοράκι; Μην καταπιέζεις το άλογο!
- Το άλογο να κάτσει στ' αυγά του και να μη βγάλει άχνα φέτος. Μετά βλέπουμε.

6 - τελευταίο είναι) Σ' ευχαριστώ. Ναι, εσένα. Ξέρω πως θα στο πει, σ' ευχαριστώ. ^__^


Τα συμπεράσματα δικά σας!

Τετάρτη 29 Αυγούστου 2012

Nod!

No, it's okay. You can nod, cause it's true. I am insane. Nod
-Lisbeth Salander

Yep, I'm fucking insane. Και γιατί όχι; 
Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί ένας άνθρωπος που κάθεται επί ΧΡΟΝΙΑ και περιμένει και ελπίζει και εύχεται να πάνε όλα καλά και στο τέλος μέσα σε μία μόνο στιγμή βλέπει τα όνειρά του να γκρεμίζονται; Πέρα από μεγάλο κορόιδο (για να το θέσω ευγενικά) , διότι περίμενε τόσα χρόνια, μόνο παράφρων μπορεί να είναι.
Και λογικό είναι να τρελαίνεται κάποιος με την όλη υπόθεση. Διότι περιμένει και περιμένει και περιμένει και καταστρέφεται και κάτι τρέχει στα γύφτικα.  Γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται. Γιατί όπως συμφωνήσαμε με τον Β., τον Χ. και την Τ. η ζωή ήταν μια άδικη σκύλα. Πρόσφατα όμως πήρε προαγωγή σε πουτάνα.
Είναι κομματάκι τραγικό πάντως, μα και παράξενο... Η ανησυχία την προηγούμενη ημέρα, χωρίς φυσικά να γνωρίζει κανείς τίποτα... Αυτή η υπερένταση... Πάνω - κάτω μέσα στο σπίτι, χτυπώντας τη ντουλάπα και πετώντας μαξιλάρια... Η υστερία χωρίς να 'χει συμβεί τίποτα... Σε κάνει να αναρωτιέσαι... Και να χαίρεσαι που δεν υπάρχει κανείς στο σπίτι να δει αυτό το χάλι... Και μετά να νιώθεις την απόλυτη ευτυχία όταν σου λένε πως την επόμενη μέρα θα φύγεις, έστω και για λίγες ώρες, γιατί θα γλιτώσεις από την τρέλα, θα ξεφύγεις, θα πας στο μέρος που νιώθεις καλά...

Αλλά τι να σου κάνει. Επιστρέφεις. Και επιστρέφουν όλα μαζί σου.
Το άγχος πριν αρχίσει η χρονιά, η ανησυχία για το τι θα γίνει σε λίγες μέρες,η υπερένταση,  η τρέλα, η παράνοια, η παραφροσύνη...
Όμορφα πράγματα, έτσι, για να τελειώσει καλά ο μήνας και να μπει ωραία ο επόμενος.
Το χειρότερο φυσικά είναι πως όλα αυτά συμβαίνουν ενώ εσύ υποτίθεται πως γιορτάζεις και χαίρεσαι. Ενώ στην πραγματικότητα θέλεις να πεις σε όλους να πάνε να πηδηχτούν, χωρίς να φταίνε φυσικά, απλά επειδή είχες προγραμματίσει μερικά ψιλοπραγματάκια - όση απ' τη ζωή σου μπορούσες να σκεφτείς από τώρα δηλαδή- και σου χάλασαν τα σχέδια.

Μωρέ δε γαμιέται, κάθε εμπόδιο για καλό.
It feels great to have my old, mental self back. Just fucking great. 



 Εντελώς ξέμπαρκο και άκυρο το τραγουδάκι, αλλά δεν πειράζει!



 I follow my heart
I follow my heart

Espera - I need to talk to you
Me cema - girl you know it´s true
Candela - you´re the one for me
Your love made me a believer!
Quisiera - another night of love
Entera - I wanna have it all
Candela - so come and get your love
Ven toma mi gazolina

Pozwól mi dotknac choc rak
Zloze w nich prosbe by spotkal sie wzrok
Wbije w twe oczy namietnosc I chec
Dotre do serca czy chcesz?

Posluchaj dzis serca w nim milosc sie tli
Wyprosi okrutna samotnosc za drzwi
Niech obydwa zaplona nie zgasi ich nikt
Podazaj za sercem, od dzis, jestem w nim

Espera - I need to talk to you
Me cema - girl you know it´s true
Candela - you´re the one for me
Your love made me a believer!
Quisiera - another night of love
Entera - I wanna have it all
Candela - so come and get your love
Ven toma mi gazolina

Po prostu badz, przytul jak nikt
Az serca kiedys przestana nam bic
To co zostanie to milosc bo wiem
Ze smierc nie wie czym milosc jest

A w sercu jak w sercu, w nim milosc sie tli
Zaufaj mu zawsze, dla Ciebie chce bic
A plonie w nim milosc po kres naszych dni
Bo dzieki niej wiecznie, gdzie ja tam I Ty

I follow my heart and one day I'll confide
The way that I fell about you by my side
Let me be with you now I know it's allright
To follow my heart cause our love is the light



PS. Να δείτε το trainspotting!

Τετάρτη 14 Μαρτίου 2012

Randomness IV - 刻まれる音 και γκρίνια.

桜の花はいつ開く?山のお里にいつ開く?
桜の花はいつ匂う?笑う七の子遊ぶ頃。
桜の花はいつ踊る?歌う七の子眠る頃。
桜の花はいつ朽ちる?死んだ七の子昇る頃。
 

 Άμα έχω κάνει λάθος κάπου να μου το πείτε.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Είμαι σίγουρη πως φέτος είναι η χειρότερη χρονιά. Επίσης, είμαι σίγουρη πως νιώθω ευτυχισμένη που τελειώνει. Τα νεύρα μου δεν αντέχουν άλλο. Από τα μαθήματα και τα 12ωρα που λείπω από το σπίτι, έχουν γίνει χάλια.
Το αρνητικό της υπόθεσης δεν είναι πως έχω νεύρα ή πως διαβάζω ή πως λείπω. Αρνητικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και το ξέσπασμα πάνω στον υπόλοιπο κόσμο, με τρανό παράδειγμα τη προχθεσινή ημέρα.
Τ: Τι έχεις;
Ε: Τίποτα. Απλά αυτή τη στιγμή δε θα με χαλούσε καθόλου αν άνοιγε μια μαύρη τρύπα και πέφτατε όλοι όσο πιο μέσα στην κόλαση γίνεται.
Μ: *περιπαιχτικά* Θα ένιωθες μοναξιά μετά. :Ρ
Ε: *άψυχο ύφος*

I know that I'm going a bit too far, I know that I'm overdoing it, I know that I push myself too much, but I cannot help it.
Το θέμα είναι κυρίως πως δεν ξέρω που θέλω να περάσω. Και από αυτήν την ανασφάλεια πηγάζουν όλα.
Ξέρω πως έχω μυαλό, ξέρω πως έχω δυνατότητες, ξέρω πως αν θελήσω να πιάσω μια καλή σχολή την έχω στο τσεπάκι, ΤΟ Ξ-Ε-Ρ-Ω.
Αλλά δε θέλω να γίνω καθηγήτρια, δε θέλω να γίνω δικηγόρος, δε θέλω να γίνω υπάλληλος ενός βαρετού γραφείου και να μισήσω τη ζωή μου.
Θέλω να ταξιδέψω, θέλω να μάθω, θέλω να γνωρίσω κόσμο, ιδεολογίες, ανθρώπους.
Δε μπορώ να με φανταστώ κλεισμένη σε 4 τοίχους.

Πφ, δεν έχω ιδέα τι θα κάνω....



Donnez-moi une suite au Ritz, je n'en veux pas
Des bijoux de chez Chanel, je n'en veux pas
Donnez-moi une limousine, j'en ferais quoi ?
Offrez-moi du personnel, j'en ferais quoi ?
Un manoir à Neufchatel, ce n'est pas pour moi
Offrez-moi la Tour Eiffel, j'en ferais quoi ?

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur
Moi je veux crever la main sur le coeur
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés
Bienvenue dans ma réalité

J'en ai marre de vos bonnes manières, c'est trop pour moi
Moi je mange avec les mains et je suis comme ça
Je parle fort et je suis franche, excusez-moi
Finie l'hypocrisie, moi je me casse de là
J'en ai marre des langues de bois
Regardez-moi, de toute manière je vous en veux pas et je suis comme ça !

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur
Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur
Moi je veux crever la main sur le coeur
Allons ensemble, découvrir ma liberté
Oubliez donc tous vos clichés
Bienvenue dans ma réalité 

Κυριακή 28 Αυγούστου 2011

Nescafé Cappuccino Chocolate

Ναι, ναι, cappuccino στο τέλος του Αυγούστου. 
Ο χειμώνας ήρθε νωρίς φέτος, υποθέτω...


Oh, well, το παραδέχομαι, μου φαίνεται παράξενο που ξαναγράφω εδώ και για να 'μαι ειλικρινής δε θα μου κάνει εντύπωση αν μόνο εγώ θυμάμαι αυτό το "μέρος". :Χ Τουλάχιστον όμως έχω κάτι δικό μου. :)
Feels good to be back. :)







Now, then, you're here, because you have a thing for this human, this prince fellow. Not that I blame you. He is quite a catch, isn't he?
Well, angelfish, the solution to your problem is simple.

The only way to get what you want is to become a human yourself 


- Can you do that? 
- My dear, sweet child. That's what I do.
It's what I live for. To help unfortunate merfolk, like yourself, poor souls with no one else to turn to

I admit that in the past I've been a nasty
They weren't kidding when they called me, well, a witch
But you'll find that nowadays I've mended all my ways
Repented, seen the light and made a switch
True?
HECK NO. :)



Keep singing~...

Παρασκευή 31 Δεκεμβρίου 2010

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη - Απολογισμός.

Απολογισμός έτους 2010.

Oh c'mon. ΑΘΛΙΑ χρονιά!

Ιανουάριος :
Ο μοναδικός μήνας που όλα ήταν ωραία.

Φεβρουάριος :
Ο μήνας του χρόνου με τις λιγότερες μέρες. Γιατί είναι πάντα τόσο άθλιος; Αν είναι δυνατόν! Μισώ το Φεβρουάριο! :@
Τέλος οι σπλατεριές.

Μάρτιος :
Μια φιλόλογος είχε εκνευριστεί τόσο πολύ που από την αρχή της σχολικής χρονιάς δεν με είχε δει να χαμογελάω ούτε 1'' που πήγε να μου δώσει 2ήμερη. Mattaku...

Απρίλιος :
Οι καλοί βαθμοί επιστρέφουν. Όχι που θα σας άφηνα να με ρίξετε περισσότερο. (Και δεν αναφέρομαι σε καθηγητές)
Απογοήτευση.-

Μάιος :
Τον έχω διαγράψει από το μυαλό μου. :Ρ Το μόνο που θυμάμαι είναι πως δεν έκανα φροντιστήριο.

Ιούνιος :
Αποτελέσματα εξετάσεων : Καταραμένη φυσική!
3+ ώρες αγγλικά κάθε μέρα

Ιούλιος& Αύγουστος :
Επιτέλους διακοπές!
Πρώτες επαφές των μωρών με διάφορα φαγητά. Από το πιάτο μου. -.- Ξουτ!
Άννα onee-sama!! (L)  Διακοπές με μια καλή φίλη , δηλαδή : κάθε μέρα Ιαπωνικό, κάψιμο με ανιμέ, πόκυ και γενικά οι καλύτερες διακοπές ever!

Σεπτέμβρης :
Νέο σχολείο. Oh boy... Νόμιζα πως θα 'ταν κάααπως καλύτερο, αλλά είναι εντάξει, υποθέτω. :Ρ
Ευχαριστώ που ξέχασες τα γενέθλιά μου. -.-
Από την άλλη βρήκα μια νέα φίλη που ήρθε για να μείνει. :)

Οκτώβρης :
Έγινε τίποτα και δεν το θυμάμαι; :S

Νοέμβρης :
Χμ... Είχα την πιο όμορφη μέρα όλης της χρονιάς. :):)

Δεκέμβρης :
Αρρώστησα, χάθηκαν όλες οι ελπίδες μου να ξαναπάω προπόνηση, κέρδισα μια ακόμα υποτροφία, έσπασα το χέρι μου, αρρώστησα.
Σε ευχαριστώ που υπάρχεις. :)


Άντε να φύγει το 2010... Άντε...


Γράμμα :

Αγαπητέ Μπίλι,

μετά από τόσα χρόνια επιτρέπεται να σε φωνάζω έτσι. Χαίρομαι που συμφωνείς.
Βρήκα τα παλιά γράμματά μου προς εσένα. Θα βοηθούσε αν τα κρατούσες. Δε θέλω να τα θυμάμαι.
Φέτος δε θα ζητήσω τίποτα. Δε θα μου το φέρεις έτσι κι αλλιώς αυτό που θέλω. Δε άρα θέλω τ-ί-π-ο-τ-α από εσένα. Ξουτ! Άντε στα μπεμπέκια. Ό,τι γουστάρω θα το αποκτήσω μόνη μου. Όποιον θέλω το ίδιο. Η μαγεία σου δε φτάνει πια εδώ πέρα. :/  Ντάξει, ποτέ δεν έφτασε, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.

Με αγάπη [;] ,
Dream Girl.
^__^



Κι αυτή ήταν η τελευταία ανάρτηση του χρόνου.

Να 'στε πολύχρωμοι κι εντοιχισμένοι και ό,τι λιποθυμείτε.  Ό,τι γουστάρετε να το πάθετε.
Dewa mata ne! ^__^

Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2010

Randomness II

11:11...
- Όταν πετυχαίνεις διπλούς αριθμούς - ξέρεις, 11:11, 12:12, 24:24 και τα λοιπά- πάει να πει ότι κάποιος σε σκέφτεται.

Ναι, το είδαμε κι αυτό. :)

Το πρόγραμμα για σήμερα ήταν πραγματικά από τα καλύτερα της χρονιάς.
Η αδελφή μου στη γιαγιά μας, άρα είχα δικό μου όλο το δωμάτιο...
Όλη η οικογένεια στο σαλόνι, άρα στο σπίτι επικρατούσε ησυχία...
Τα μωρά ήταν στο σπίτι τους, άρα δεν ακουγόταν ούτε ψίθυρος...

Κι έτσι εγώ θα μπορούσα να απολαύσω μια ολόκληρη μέρα καίγοντας άφοβα τα ελάχιστα εγκεφαλικά κύτταρα που μου έχουν απομείνει, λέγοντας βλακείες με φίλους στο msn και διάφορα άλλα τέτοια, αφού ακόμα αναρρώνω και δε μου επιτρέπεται να βγω από το σπίτι.

Όταν εγώ κάνω σχέδια κάποιος (ή ό,τι υπάρχει τέλος πάντων) από πάνω με ακούει και γελάει... Παίζει να 'μαι το καλύτερο ανέκδοτο. Πραγματικά.

Καταστροφή.

Έβγαλα τη μέρα με splatterιά . Ποια; Εγώ. Με τι; Με splatterιά. Κανονική ταινία σας λέω! Σοβαρά μιλάω!
Έχω να δω splatter (σε κανονική ταινία) δεν ξέρω και 'γω πόσους μήνες... Προσπαθώ να περιορίσω τους εφιάλτες (άλλο ένα καλό ανέκδοτο). Αλλά έπρεπε να ξεχαστώ κι εγώ κάπως...

Συμβουλές της ημέρας λοιπόν :
* Μην ακυρώνετε για κανένα λόγο τα σχέδιά σας, όσο ασήμαντα κι αν είναι. Ποιος εγγυάται πως όντως .θα σας θυμηθούν; Κανένας. Άρα δεν ακυρώνουμε ποτέ σχέδια. Wakari masu ka?
 Τέλεια

* Οι splatterιές τα σπάνε. Μην τις κόψετε για κανένα λόγο.-
* Δε δίνουμε πολλές ευκαιρίες σε άτομα που αποδεδειγμένα κάνουν συνέχεια βλακείες.
* Πείτε χρόνια πολλά στις Δόμνες , αλλιώς θα σας κρατάνε μούτρα μέχρι την επόμενη γιορτή τους. Και δεν το θέλετε αυτό.

Αυτά για σήμερα. :)




Bury all your secrets in my skin.
Come away with innocence, and leave me with my sins.
The air around me still feels like a cage
And love is just a camouflage for what resembles rage again...

So if you love me, let me go.
And run away before I know.
My heart is just too dark to care.
I can't destroy what isn't there.

Deliver me into my Fate -
If I'm alone I cannot hate
I don't deserve to have you...
Ooh, my smile was taken long ago,
If I can change I hope I never know.

I still press your letters to my lips
And cherish them in parts of me that savor every kiss.
I couldn't face a life without your light,
But all of that was ripped apart, when you refused to fight.

So save your breath, I will not care.
I think I made it very clear.
You couldn't hate enough to love.
Is that supposed to be enough?

I only wish you weren't my friend.
Then I could hurt you in the end.
I never claimed to be a Saint...
Ooh, my own was banished long ago,
It took the Death of Hope to let you go

So break yourself against my stones
And spit your pity in my soul.
You never needed any help...
You sold me out to save yourself...

And I won't listen to your shame.
You ran away, you're all the same.
Angels lie to keep control...
Ooh, my love was punished long ago,
If you still care, don't ever let me know...
If you still care, don't ever let me know...

Κυριακή 14 Νοεμβρίου 2010

Voici mon secret. Il est très simple: on ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux...



Με άλλα λόγια..

さっきの秘密をいおうかね。なに、なんでもないことだよ。心で見なくちゃ、ものごとはよく見えないってことさ。かんじんなことは、目に見えないんだよ。
Sakki no himitsu o iō ka ne. Nani, nan demo nai koto da yo. Kokoro de minakucha, monogoto wa yoku mienai-tte koto sa. Kanjin na koto wa, me ni mienain'da yo.  

おれのひみつってのはこういうことさ。とてもかんたんなことなんだ。こころで見なくちゃものごとはよく見えないってことさ。いちばんたいせつなものは目に見えないのさ。
Ore no himitsu-tte no wa kō yū koto sa. Totemo kantan na koto nan'da. Kokoro de minakucha monogoto wa yoku mienai-tte koto sa. Ichiban taisetsu na mono wa me ni meinai no sa. 

じゃ秘密を言うよ。簡単なことなんだ——ものは心で見る。肝心なことは目では見えない
Ja himitsu o yū yo. Kantan na koto nan'da -- mono wa kokoro de miru. Kanjin na koto wa me de wa mienai 

ぼくの秘密を教えてあげるよ。とても簡単なことさ。心で見ないと、なにも見えない。いちばん大事なことは、目には見えない。
Boku no himitsu o oshiete ageru yo. Totemo kantan na koto sa. Kokoro de minai to, nani mo mienai. Ichiban daijia na koto wa, me ni wa mienai. 

おれからの秘密の贈り物というのは、こういうことなんだよ。とても単純なことだけど。『ものごとは心でしか見ることができない』ってhttp://www.blogger.com/post-create.g?blogID=649454028043787238ことなんだ。大切なことは目には見えないんだよ
Ore kara no himitsu no okurimono to yū no wa, kō yū koto nan'da yo. Totemo tanjun na koto da kedo. "Monogoto wa kokoro de shika miru koto ga dekinai" tte koto nan'da. Taisetsu na koto wa me ni wa mienain'da yo 

これがおれの秘密なんだ。とても簡単なんだよ。心で見なくちゃ、よく見えない。いちばん大切なものは目に見えないんだ。
Kore ga ore no himitsu nan'da. Totemo kantan nan'da yo. Kokoro de minakucha, yoku mienai. Ichiban taisetsu na mono wa me ni mienain'da. 

ぼくの秘密を教えてあげよう。とても簡単なことだ。心で見なくちゃよく見えない。大切なことは目には見えないんだよ。
Boku no himitsu o oshiete ageyō. Totemo kantan na koto da. Kokoro de minakucha yoku mienai. Taisetsu na koto wa me ni wa mienain'da yo. 

これから、ぼくの知っている秘密を教えてあげるよ。とても簡単なことさ。心で見なければ、よく見えてこない。大切なものは目には見えないんだ
Kore kara, boku no shitte iru himitsu o oshiete ageru yo. Totemo kantan na koto sa. Kokoro de minakereba, yoku miete konai. Taisetsu na mono wa me ni wa mienain'da 

さあ、きみにプレゼントしたい秘密っていうのはこれなんだ。とっても簡単なことなんだけどね。《ものごとは心でしか見ることができない。ほんとうに大切なことは、目には見えない》っていうことさ
Sā, kimi ni purezento shitai himitsu-tte yū no wa kore nan'da. Tottemo kantan na koto nan'da kedo ne. "Monogoto wa kokoro de shika miru koto ga dekinai. Hontō ni taisetsu na koto wa, me ni wa mienai" tte yū koto sa 

ほら、秘密をプレゼントするよ。これはとても単純なものだよ。心で見ないと、ものごとはよく見えない。肝心なことは目に見えない。これがきみに贈るぼくの秘密だよ
Hora, himitsu o purezento suru yo. Kore wa totemo tanjun na mono da yo. Kokoro de minai to, monogoto wa yoku mienai. Kanjin na koto wa me ni mienai. Kore ga kimi ni okuru boku no himitsu da yo 

じゃあ秘密を教えるよ。とてもかんたんなことだ。ものごとはね、心で見なくてはよく見えない。いちばんたいせつなことは、目に見えない
Jā himitsu oshieru yo. Totemo kantan na koto da. Monogoto wa ne, kokoro de minakute wa yoku mienai. Ichiban taisetsu na koto wa, me ni mienai 

おれの秘密を教えようか。簡単なことさ。心で見ないと物事はよく見えない。肝心なことは目には見えないということだ
Ore no himitsu o oshieyō ka. Kantan na koto sa. Kokoro de minai to monogoto wa yoku mienai. Kanjin na koto wa me ni wa mienai to yū koto da 

秘密を教えよう。とてもかんたんなことだ。心でなければ、ものは見えないってことさ。かんじんなことは、目では見えない......
Himitsu o oshieyō. Totemo kantan na koto da. Kokoro de nakereba, mono wa mienai-tte koto sa. Kanjin na koto wa, me de wa mienai...

じゃあ、秘密を教えてあげよう。とてもかんたんだよ。心で見なくちゃ、ものはよく見えない。大切なものは、目には見えないんだよ
Jā, himitsu o oshiete ageyō. Totemo kantan da yo. Kokoro de minakucha, mono wa yoku mienai. Taisetsu na mono wa, me ni wa mienain'da yo 

さあ、オイラの秘密を教えよう。すごく単純なことなんだ。それは、心でしかものはよく見えないってことだよ。いちばんたいせつなものは、目には見えないんだ
Sā, oira no himitsu o oshieyō. Sugoku tanjun na koto nan'da. Sore wa, kokoro de shika mono wa yoku mienai-tte koto da yo. Ichiban taisetsu na mono wa, me ni wa mienain'da

約束したとおり、秘密を教えるよ。とても簡単なこと。心で見ないと、物事の本質はわからないんだ。大切なことは、目に見えないんだよ
Yakusoku shita tōri, himitsu o oshieru yo. Totemo kantan na koto. Kokoro de minai to, monogoto no honshitsu wa wakaranain'da. Taisetsu na koto wa, me ni mienain'da yo.


Ο Lelouch και ο Verloren και οι 7 Ghosts.  Τι στο καλό είναι όλα αυτά; Γιατί κάνουν τη ζωή τους δύσκολη οι Ιάπωνες;


(  Le petit prince (L) ) 

Κυριακή 7 Νοεμβρίου 2010

Υπερβολική δόση...

... γλυκών!

Ναι, ναι, καλά διαβάσατε!



Σήμερα λοιπόν, είπα να κάνω το γνωστό πείραμα με τα γλυκά. Ξέρετε, αυτό που όταν κάποιος δεν είναι καλά σε ένα έργο τρώει μεγάλες ποσότητες γλυκών.

Μα τον Zehel, άμα βρω τον άνθρωπο που το σκέφτηκε αυτό υπόσχομαι να τον στείλω στην Άβυσσο του Pandora Hearts να κάνει παρέα στην Will Of Abyss, στον Cheshire και όλα τα άλλα Chain. Πραγματικά. Και να 'στε σίγουροι πως δεν θα του αρέσει.

Έφαγα όσα γλυκά είχαμε στο σπίτι. Από σοκολάτες ( lacta, pocky, προφιτερόλ etc.) μέχρι ζαχαρωτά, μπισκότα και τρούφα. :|

Το στομάχι μου είναι χάλια, έχω ανεβάσει πυρετό από τη σοκολάτα και όχι μόνο η διάθεσή μου δεν έχει ανέβει, αλλά τώρα έχω και νεύρα. -.-

Geez, πραγματικά πρέπει να τελειώσει το 2010. Κουράστηκα.





Slow down, the world isn't watching us break down
It's safe to say we are alone now, we're alone now
Not a whisper, the only noise is the receiver
I'm counting the seconds until you break the silence
So please just break the silence

The whispers turn to shouting
The shouting turns to tears
Your tears turn into laughter
And it takes away our fears

So you see, this world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you

And I'm longing, for words to describe how I'm feeling
I'm feeling inspired
My world just flip turned upside down
It turns around, say what's that sound
It's my heart beat, it's getting much louder
My heart beat, is stronger than ever
I'm feeling so alive, I'm feeling so alive

My whispers turn to shouting
The shouting turns to tears
Your tears turn into laughter
And it takes away our fears

So you see, this world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you

I'm finally waking up, a twist in my story
It's time I open up, and let your love right through me
I'm finally waking up, a twist in my story
It's time I open up, and let your love right through me
That's what you get
When you see your life in someone else's eyes
That's what you get, that's what you get

So you see, this world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you
This world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

Randomness Ι

Σήμερα είχα σκοπό να γράψω για το ταξίδι που έκανα... Για το πόσο όμορφα μέρη έχει αυτή η χώρα και πόσο μαγικά μπορεί να περάσει κάποιος κάνοντας ένα ταξίδι στην Ελλάδα.Ναι, καλά. Πολλά θέλω... Η ανάρτηση αυτή θα είναι λίγο περίεργη... Δεν ξέρω πως ακριβώς θα βγει, μιας και θα γράψω ό,τι μου 'ρθει έτσι όπως είμαι τώρα, αλλά νομίζω πως θα είναι αρκετά περίεργη.


Να αρχίσω με απορίες; Με συμπεράσματα; Με σκέψεις; Με τι; Από τι; "Από την αρχή" , η ίδια απάντηση πάντα. Μα ποια είναι η αρχή και ποιο το τέλος; Η αρχή μπορεί να είναι ώρες, μέρες ίσως και μήνες πριν! Πώς να χωρέσουν όλα αυτά εδώ; Πώς να καταφέρω να τα μαζέψω; Πώς να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου; Μάλλον δε θα το κάνω... Θα τις αφήσω ξανά σαν κουβάρι στο μυαλό μου... Μέχρι τη στιγμή που θα σταματήσω να σκέφτομαι. Θα κηρύξει απεργία ο εγκέφαλος και θα ηρεμήσω πάλι.

Θα ηρεμήσω... Χα... Αναρωτιέμαι πόσο καιρό έχω να νιώσω ήρεμη... Να σκεφτώ πράγματα με την ησυχία μου... Να πάρω απλά τα ακουστικά μου και το iPod και να πάω να κάνω μια βόλτα στην πόλη... Που πραγματικά, σε μια τόσο μεγάλη πόλη όσο η Αθήνα , κάποιες φορές είναι πραγματικά υπέροχο να περπατάς χωρίς συντροφιά... Απλά να περνάς λίγη ώρα με τον εαυτό σου... Χωρίς να σε ενοχλεί κανείς... Χωρίς να διακόπτει κανείς τις σκέψεις σου για να σου πει πως έχεις αργήσει στο μάθημα, σεμινάριο, δουλειά, whatever... Χωρίς να σε ξέρει κανείς...

Όμορφο πράγμα η μοναξιά, αν την έχεις επιλέξει εσύ. Χρήσιμη ορισμένες φορές... Μπορείς να ξεκαθαρίσεις πολλά πράγματα όταν δεν έχεις κάποιον πάνω από το κεφάλι σου να σε επηρεάζει ή να σου λέει τι να κάνεις... Πραγματικά, βολική κατάσταση..

Αν όμως δεν την έχεις επιλέξει; Τότε... φέξε μου και γλίστρησα...! Συγχαρητήρια για το κατόρθωμά σου. Κοίτα να βγεις από αυτήν την κατάσταση... Έτσι δεν μπορείς να απολαύσεις μια βόλτα στη βροχή ή μια μεγάλη βόλτα με τον εαυτό σου...

Τέλος, αν είσαι στην τρίτη κατηγορία, τότε καλώς ήλθες στο club! Μην ξεχάσεις να περάσεις από τα γραφεία της κεντρικής διοίκησης για να παραλάβεις το δώρο σου, το οποίο δεν είναι άλλο από ένα χαρτί (όχι σαν αυτά που θέλουν οι γονείς να μαζέψεις ώστε να φτιάξουν ταπετσαρία) που γράφει "Congrats, αλλά πόσο UFO παίζει να 'σαι;" , μαζί με άλλα τέτοια γλυκά πράγματα... Ποια είναι η τρίτη κατηγορία; Είναι αυτή που ένας άνθρωπος βρίσκετε καθημερινά δίπλα σε ανθρώπους που τον αγαπάνε, ή έστω ενδιαφέρονται για εκείνον, αλλά....Guess what... Είναι τόσο παγωμένος, και τόσο, μα τόσο κενός που δεν μπορεί να τους επιστρέψει την αγάπη. Δε λυπάται, δεν κλαίει, δε χαίρεται, δεν ενδιαφέρεται καν γι' αυτό. Και γιατί να ενδιαφερθεί άλλωστε; Τι έχει να κερδίσει; Τίποτα. Άρα...;

Πφ... Βλακείες.

2:10 π.μ. Σαν πολύ δεν ξενυχτάω; Αλλά τι πειράζει; Αφού κοιμάμαι όλο το πρωί... Ξυπνάω μεσημέρι και μετά πάλι τα ίδια... Διάβασμα, υπολογιστής, ντάντεμα, διάβασμα, υπολογιστής... Πόσο πιο βαρετή μπορεί να γίνει μια μέρα; Δεν νομίζω περισσότερο... Πιο άθλια σίγουρα μπορεί... Πιο βαρετή, με τίποτα...

Τελικά είναι άσχημο πράγμα να μην έχεις τίποτα να κάνεις... Μόνο να κάθεσαι και να επαναλαμβάνεις κάθε μέρα τη ρουτίνα... Βαρετό, χωρίς νόημα... Έτσι όλες οι μέρες γίνονται ίδιες...

Ίδιες; Όχι, εντάξει... Μερικές είναι χειρότερες από τις άλλες. Για παράδειγμα η σημερινή. Ξύπνησα με τρομερή όρεξη για βόλτα την οποία διαδέχτηκε τρομερός πόνος. Καταραμένο σκαλάκι, καταραμένη νύστα. Όχι, δεν έπεσα, μη χαίρεστε ( Λάζαρε...) , απλά χτύπησα. Αφού πλακώθηκα στα παυσίπονα για να μην πονάω τόσο , ξαναβρήκα κατά το απογευματάκι την καλή μου όρεξη και αποφάσισα να πάρω τον ρόλο του καλού παιδιού σήμερα. Σε ελεύθερη μετάφραση : έκανα δουλειές κι έφτιαξα γλυκό.
Μάζεψα το δωμάτιό μου (το οποίο η αδελφή μου είχε κάνει Ναγκασάκι ΞΑΝΑ, όσο έλειπα - προσθέτοντας μια Ασιατική νότα όπως λέει κι εκείνη), το σαλόνι (που είχε γίνει playground από τα δίδυμα ξαδέλφια μου), την κουζίνα (που γενικά το 'χε το χάλι της) και την αυλή (που ήταν playground³).

Όσο για τα γλυκά... Δε νομίζω να μην έμειναν ικανοποιημένοι αφού τώρα δεν υπάρχει τίποτα. Κορμός και κρέπες. Τα οποία φυσικά δε δοκίμασα καν , αφού πραγματικά ΜΙΣΩ τη σοκολάτα και τρώω μόνο όταν είναι σε pocky.

Αφού λοιπόν έμειναν όλοι ικανοποιημένοι, σκέφτηκα πως επιτέλους η μέρα μου είχε φτιάξει. Πόσο λάθος παίζει να έκανα; Μια λέξη που είπε κάποιος ήταν  ικανή για να ρίξει τη διάθεσή μου τόσο χαμηλά που θα χρειαστεί μέρες να ξανανέβει... Parfait...

Αυτή η λέξη λοιπόν είναι κομμάτι του μεγαλύτερου λάθους που έχω κάνει μέχρι τώρα (στοίχημα πως θα κάνω κι άλλα, αλλά δε βαριέσαι...). Και το κακό είναι πως το υπεραγαπώ αυτό το λάθος. Αλλά όχι τη λέξη. Και όχι το άτομο με το οποίο την έχω συνδέσει.

Αυτή η λέξη λοιπόν, κατέστρεψε τη διάθεσή μου για άλλη μια φορά. Πρέπει να 'χει σπάσει ρεκόρ. Σε περίπου ένα χρόνο κατάφερε να "σκοτώσει" τη διάθεσή πάνω από 1000 φορές.

Αλλά όοοοχι, δε θα της περάσει! Θα γίνει αυτό που θέλω εγώ. Γιατί είμαι τόσο αναίσθητη, εγωκεντρική, κακομαθημένη και όλα τα σχετικά που αυτή τη φορά πραγματικά, θα γίνει αυτό που εγώ θέλω να γίνει. Και σίγουρα θα γίνει. Σίγουρα σου λέω!!! Δε με πιστεύεις; Περίμενε και θα δεις.

Σε ποιον απευθύνομαι; Στον Καταρούλη. Όχι, δεν πήρα  νέο λούτρινο ( θα πάω αύριο όμως να πάρω!! χαχα!!) . Ο Καταρούλης είναι ένα κουκλάκι - μπρελόκ , σε στυλ κούκλας voodoo (κάτι τέτοιο) , που πήρα στην αδελφή μου επειδή σκέφτηκα πως θα της άρεσε (το λάτρεψε :Ρ). Τώρα από που βγήκε το όνομα... Λοιπόν, ας τα πάρουμε από την αρχή. Ο Καταρούλης έχει σατανικό ύφος. Σαν να πάει να σε καταραστεί από μόνος του. Έτσι τον έβγαλα εγώ αρχικά Κατάρα, αφού η αδελφή μου επέμενε να του δώσουμε ένα όνομα. Έλα μου όμως που ο Κατάρας μοιάζει με Ιαπωνικό κουκλάκι voodoo. Έτσι τον ονόμασε Miu (Μίου). Κι επειδή "κοιτάζει" κάπως παράξενα, του κόλλησε και το Mali, από το Malicious. Miu Mali λοιπόν το μπρελόκ. Κατάρας Miu Mali ή χαϊδευτικά Καταρούλης από εμένα, και Κατάρας Miu Chiu (Μίου Τσίου) , από τη θεία και τη μαμά, γιατί το Chiu θεωρούν πως ταιριάζει περισσότερο από το Mali στο Miu.

Θεέ μου τι γράφω βραδιάτικα... Βλακείες. Από τον πυρετό θα είναι... Μάλλον η Πίνδος δεν είναι για εμένα, έστω και το καλοκαίρι. Πάντως εγώ την αγάπησα.


Προσπαθώ να βγάλω άκρη από αυτά που έχω γράψει... Τα ξαναδιαβάζω συνέχεια, αλλά δεν μπορώ να βρω κάτι που να τα συνδέει... Ξεχωριστά κομμάτια μεταξύ τους... Χωρίς να έχουν καμιά σχέση το ένα με το άλλο... Αλλά τι με πειράζει εμένα; Εγώ απλά γράφω... Δεν έχω την παραμικρή ιδέα βέβαια γιατί γράφω, αλλά γράφω...

3:10 π.μ..... Μήπως το παράκανα; Παίζει κι αυτό... Αλλά τι με ενδιαφέρει; Ή μάλλον... Με ενδιαφέρει. Μόνο σήμερα, με ενδιαφέρει... Καλό βράδυ λοιπόν. Είχατε την επιλογή να μη διαβάσετε, όπως πάντα.



Do you know how much you meant to me?
Oh no
Do you know I still carry the memories?
Oh no
Did you know that for me letting go wasn't easy?
Oh no, no you don't

Do you still listen to our lullaby?
Oh no
Does it help you get to sleep at night?
Oh no
Are you singing along by the pale moonlight?
Oh no, no you don't

I just need a bit more time
To get you off my mind tonight
I'm thinking of your bright blues eyes,
Brighter than the stars that lit the skies,
An angel in disguise

I just need a bit more time
I wanna hold you in my arms tonight
I can't forget those bright blue eyes,
Can't forget the moment they met mine
Please turn back the time.
PS. Τοιχεροί όσοι μένετε σε Πάργα, Γιάννενα και Πήλιο. Πολύ ωραία μέρη. :)

Δευτέρα 23 Αυγούστου 2010

Φιλοσοφικές συζητήσεις

Κι ενώ ο Kaname δείχνει τις αναμνήσεις του στη Yuuki μέσα από το αίμα του , ο Zero τραβολογάει τον Hanabusa στι αρχηγείο των Vampire Hunters κι η τύχη του Ichijou αγνοείται( Vampire knight chapters 61 - 63 ) , εγώ κάνω διακοπές! :D

Okay, ίσως να παραήταν καμμένη η αρχή αυτής της ανάρτησης...:Ρ

Αλλά και πάλι, κάνω διακοπές!!! :D

Ναι, ναι...
Και φυσικά από αυτές τις διακοπές δε θα μπορούσαν να λείψουν οι καμένες φάσεις και οι κουφές ατάκες.

Συζήτηση #1 :

Ν : Είναι σαν αυτό ρε! " Γιατί να πας σε έναν φούρνο μακριά αφού έχεις φούρνο δίπλα στο σπίτι σου;"
Ρ : Γιατί ο φούρνος που είναι πιο μακριά μπορεί να 'χει καλύτερο ψωμί.
Ν : Καλά, δε μ' ενδιαφέρει, έτσι κι αλλιώς δεν τρώω ψωμί...!

Μα πόσο, πόσο καμένος παίζει να 'ναι αυτός ο άνθρωπος;

Συζήτηση #2 :

Ε : Εσύ Ρ. έχεις βρει κάποιο αγοράκι από την τάξη σου;
Ρ : Εμ... Όχι μικρό μου, δεν έχω βρει αγοράκι από την τάξη μου.
Ε : Μα είσαι μεγάλη. Γιατί δεν έχεις;
Ρ : Αγάπη μου πολλές ερωτήσεις δεν κάνεις σήμερα;
Ε : Μα πες μου! Δηλαδή όταν πάω κι εγώ στην ηλικία σου δε θα 'χω αγοράκι;
Ρ : Βρε παιδάκι μου τι ρωτάς τώρα; Ξέρω 'γω τι θα κάνεις σε 7 χρόνια;
Ε : Μα αφού εσύ δεν έχεις αγοράκι!
Ρ : Αν συνεχίσεις θα πάμε σπίτι. -.-
Ε : Μα θέλω να μείνω στη θάλασσα! Αλλά θέλω να μου πεις και για τα αγοράκια!
Ρ : FML


Συζήτηση #3 :

Σ : Άχουυυυ! Τι μικρά μωράκια! Ποιος τα έφερε;
Ρ : Εδώ να σας δω τι θα του πείτε...
Π : Ο πελαργός ρε (ειρωνικά) -.- Κάτι ερωτήσεις που κάνεις ώρες ώρες...
Ε : Τι λες ρε βλάκα; Ο θείος και η θεία κοιμήθηκαν μαζί κι έκαναν τα μωράκια!
Σ : Δηλαδή κι εμείς Ε. αν κοιμηθούμε μαζί θα κάνουμε μωράκια;
Ρ (προς Π) : Ακούς μικρέ τι λέει στην αδερφή σου; Εδώ να σε δω...
Π (προς Ρ) : Σιγά... Το πολύ πολύ να του ρθει το ps3 στο κεφάλι.
Ε : Ώχουυυ! Σταματήστε! Σ., δεν ξέρω αν θα κάνουμε παιδιά αν κοιμηθούμε μαζί γιατί μερικές φορές όσοι κοιμούνται μαζί δεν κάνουν παιδιά... Επίσης δεν μπορούμε να το δοκιμάσουμε γιατί εσύ θα πας σπίτι σου κι εγώ θα κοιμηθώ στο δικό μου. :(
Π (προς Ρ) : Τι μλκίες ακούω...
Ρ (προς Π) : Εσύ τις ακούς το τελευταίο 5λεπτο... Εγώ όλη μέρα. Μη μιλάς.


Συζήτηση #4 :

Λ : Ε., τι κάνατε τόση ώρα με τον Σ. πίσω από το σπίτι;
Ε : Παίζαμε οικογένεια!
Ρ (προς Λ) : Ακούς νονά; Ακούω να λες. Χαχαχα
Λ (προς Ρ) : Κάτσε να γελάσουμε τώρα.... - Και δε μου λες Ε., τι ρόλους είχατε;
Ε : Ε, να μωρέ, παίζαμε άντρα και γυναίκα.
Ρ : Wow... Και για πες λίγο την υπόθεση...
Ε : Εγώ προφανώς ήμουν η γυναίκα, ο Σ. ο άνδρας μου και είχαμε και παιδάκι! Και ήταν μία που ήθελε να κλέψει το παιδί μας και να με σκοτώσει εμένα και να μου πάρει τον άνδρα.
Λ : Και τι άνδρας...-.-
Ε : Σταμάτα ρε μαμά, μιλάω!
Λ : Ναι παιδί μου, πες.
Ε : Ε, μετά νευρίασε αυτή που δεν κατάφερε να με σκοτώσει κι ήθελε να σκοτώσει και το παιδί μου,
Ρ : Α, την σκύλα...
Ε : Ναι!
Ρ : Και μετά;
Ε : Μετά τον φώναξε τον Σ. η μαμά του να πάνε θάλασσα. -.-





Σ. Ένα παιδάκι στα 8-9.

Ε. Η μικρή ξαδέρφη μου που είναι 8.

Π. Ο αδερφός της που είναι 11.

Λ. Η νονά μου και μητέρα τους.

Ρ. moi!


Δεν μπορείτε να πείτε, αυτές οι διακοπές είναι αξιοζήλευτες! xD



Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

Ζώδια κι αστρολογία #2 ( Μη φοβάστε! Δε θα έχει 3ο μέρος!)

Η ανάρτηση αυτή είναι ειδικά αφιερωμένη στο λιονταράκι με τη ψωνέ φωνή. ^__^


Μετά την , ας πούμε , επιτυχία της προηγούμενης ανάρτησης για τα ζώδια, υποσχέθηκα στο λιονταράκι να κάνω άλλη μια για τις σχέσεις των ζωδίων or something like that. :P

Μην περιμένετε να δείτε κάτι σοβαρό πάλι , την άποψή μου θα διαβάσετε.

And... let the show begin! =) ( post για να λέμε την αλήθεια, αλλά δεν πειράζει)

Κριοί

Τέρμα εργασιομανείς (πράγμα που πραγματικά μου τη δίνει, αλλά δε βαριέσαι) , ώρες ώρες περισσότερο σοβαροί από όσο μπορώ να αντέξω , αλλά μια ευχάριστη νότα στην καθημερινότητα , με χιούμορ , ιδέες και πάντα όρεξη για καμμενιές! (Υ) Μπορεί να μας τη σπάνε ώρες ώρες οι Κριοί , αλλά πραγματικά είναι επειδή εγώ είμαι παράξενος άνθρωπος.

Ταύροι

Εδώ δεν ξέρω τι ακριβώς πρέπει να γράψω για να πω την αλήθεια. Ο Ταύρο υποτίθεται πως είναι το καρμικό μου ταίρι και γι' αυτό έχουμε συνεννόηση μπουζούκι και μαλώνουμε συνέχεια, αλλά αφού μαλώνουμε τις 8 στις 10 συζητήσεις, στην 9η το αφήνουμε το θέμα για να μην πλακωθούμε και μόνο στην 10η καταλήγουμε σε συμπέρασμα πως στο Zehel γίνεται να είναι το καρμικό μου ταίρι ένα άτομο με το οποίο δεν μπορώ να μιλήσω; Είναι πεισματάρηδες, ώρες ώρες το χιούμορ τους μου τη δίνει απίστευτα πολύ και θέλω να τους φωνάξω , με εκνευρίζει που νομίζουν πως έχουν πάντα δίκιο , αλλά ok... έχουν και την αξιαγάπητη πλευρά τους...*_*


Δίδυμοι

Πόσο πολύ παίζει να τους λατρεύω; Τα πάμε πραγματικά τέλεια και είναι τα άτομα που σίγουρα θέλω για παρέα. Γελάνε, φωνάζουν, κάνουν βλακείες στο δρόμο! Μόνο μην τους πιάσει το δολοφονικό τους γιατί τότε την κάτσαμε. Σοβαρά. Δε θέλετε να δείτε εκνευρισμένο Δίδυμο. Αν δεν τους εκνευρίσετε όμως είναι τόσο γλυκούλιδες κι αξιολάτρευτοι που δεν μπορώ παρά να τους λατρεύω. <3

Καρκίνοι

Τι να σας πω... Εδώ δεν έχω και πολλά παραδείγματα ... Μόνο τα δίδυμα ξαδέλφια μου που δεν μετράνε γιατί δε μιλάνε καν ( μόνο κάτι αμπλαούμπλικα δικά τους λένε... Μωρά, τι να πει κανείς...) και τον θείο μου. Άρα καρκίνους δεν γνωρίζω. Η Dreamcatcher λέει πως είναι drama queens, αλλά διαφωνώ. Εγώ τους λατρεύω γιατί είναι ήρεμοι και γουτσουγουτσουλίνια.


Λέοντες

Μουαχαχαχαχαααα! Φτάσαμε στα λιονταράκια μας. Είναι τόσο μα τόσο ψώνια, τόσο ξερόλες, τόσο εκνευριστικά πολύ bitches, παίρνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ πάνω τους και δεν ξεκαβαλάνε το καλάμι με τίποτα. Και το πιο παράξενο... ΟΛΟΙ ΜΙΣΟΥΝ ΤΙΣ ΓΑΤΕΣ! Ο_Ο Αν είναι δυνατόν! Είναι σαν να έχουν υπογράψει ένα συμβόλαιο μεταξύ τους ή είναι σε κάποια "I hate cats, too" Αδελφότητα ή club! Επίσης τα ξεσπάσματά τους μου προκαλούν ημικρανίες. Και μην τολμήσει κανείς να πει όχι, έχω αδελφή λιοντάρι. Ναι, μαλώνουμε, αλλά ήρεμα (λέμε τώρα!) . Φωνάζουν, τσιρίζουν κι αν βρουν το σημείο που πονάς πάει, είσαι τελειωμένος. R.I.P. my friend. Πάντα θα βρουν κάτι αρνητικό σε όλα και είναι πάντα ανάλογα με τη διάθεσή τους. Εγωιστές, θέλουν να είναι πάντα αρχηγοί και είναι πολύ φιλόδοξοι. Αλλά ντάξει μωρέ, επειδή έχουν ένα Α IQ τους συμπαθώ. :Ρ

Παρθένοι

Αμφιλεγόμενο θέμα. Ή θα τους αγαπώ ή θα τους μισώ. Σαν τον Φρόιντ ένα πράγμα. Αλλά ακόμα κι αν συμφωνούμε σε κάτι θα καταλήξουμε να πλακωνόμαστε, έτσι επειδή το έχουμε συνηθίσει! Τέλειο; Τέλειο! Αν και αρκετά παράξενο, η μόνη κοπέλα που δεν έχω μαλώσει ποτέ (και γενικά ο μόνος άνθρωπος που δεν έχω μαλώσει ποτέ) είναι Παρθένος! Ενώ μια άλλη που στο σχολείο ήμασταν τάπα στην τάπα είναι κι αυτή Παρθένος. Τι να κάνουμε, συμβαίνουν αυτά. :P Έχουν περίεργα ξεσπάσματα κι αυτοί . Κλείνονται πολύ στον εαυτό τους κι αρνούνται να μιλήσουν με άλλους. Αλλά ok, στο τέλος φαίνεται τι έχουν κι ευτυχώς το ξεπερνάνε σύντομα!

Ζυγοί


Έχω κάνει ανάλυση για εμένα ήδη. Δε χρειάζεται να το ξαναπώ.
Όσο για τους άλλους ζυγούς, better stay away from me. Το εννοώ. Δεν αντέχω με τίποτα τα άτομα που είναι ίδια με εμένα. Πραγματικά με εκνευρίζουν.


Σκορπιοί

Λατρείες <3 Λένε ό,τι έχουν να πουν, τα χώνουν, κάνουν φασαρία και το διασκεδάζουν κιόλας. Ψαγμένα άτομα με άποψη. Μην βάλετε ποτέ ποτέ ποτέ δύο σκορπιούς μαζί.


Τοξότες

Άλλες αγάπες από εκεί. <3 Τα πιο παιχνιδιάρικα άτομα! Μπορεί αρχικά να φαίνονται απόμακροι αλλά μόλις γνωρίσουν κάποιον καλύτερα, τον συμπαθήσουν και τους συμπαθήσει κι ο άλλος, πάει! Αρχίζουν τα παιχνίδια τους και έτσι σε αναγκάζουν να τους συμπαθήσεις! Ο_Ο Σα δε ντρέπονται...:Ρ



Αιγόκεροι

Ούτε εδώ έχω να πω πολλά... Μόνο δύο ξέρω. Το αγγελάκι κι ένα άλλο άτομο. Καλά παιδάκια, αλλά αγύριστα κεφάλια... Πφ... Δεν τους αλλάζεις γνώμη καθόλου εύκολα. Ξέρουν πως να φέρονται (αντίθετα με τους λέοντες - που btw είναι και το καρμικό τους ταίρι!) , αλλά στέλνουν ωραία PMs για κράξιμο. :P Κράζουν... ευγενικά! :Ρ Σπάνια θα κάνουν παράπονα ή θα γκρινιάξουν για κάτι κι έχω την εντύπωση πως είναι τόσο εγωιστές αν κάτι τους κάνει να λυπηθούν , που δε θέλουν να το δείξουν με τίποτα.

Υδροχόοι



Όχι, όχι και ΟΧΙ! Αλαζονικά, εκνευριστικά άτομα! Ενοχλούν χωρίς να τους ενδιαφέρει , αλλά ίσως να το κάνουν και χωρίς να το καταλαβαίνουν . Δε με ενδιαφέρει ούτε κι εμένα όμως! Τους αντιπαθώ και τέλος!


Και τέλος...

* εκνευριστική μουσική που βάζουν στα τηλεπαιχνίδια για να αγχώσουν τον κόσμο *


Ιχθύες



Τσαάκιααααα!!!! Πολύ γούτσου γούτσου κι αυτοί! Αν και αθεράπευτα ρομαντικοί. C'mon, λίγη αναισθησία δεν έβλαψε ποτέ κανέναν. Απίστευτο χιούμορ, ειλικρίνια και φαντασία. Το καλό με τους Ιχθύες είναι πως ανοίγονται σχετικά εύκολα και ό,τι και να έχουν μπορούν ακόμα να γελάσουν. Επίσης δε μπλέκονται σε καυγάδες. Ε, γίνεται να μην τους συμπαθήσεις; Αν και όπως και να 'ναι, όλο και κάτι αρνητικό θα 'χουν! Είναι πολύ συναισθηματικοί. Πολύ. Mais, c'est la vie που λένε και οι Γάλλοι.


Αλήθεια, ο Σαρκοζί τι ζώδιο είναι; ( Ζντόινγκκκ...)












Στίχους δε βάζω αυτή τη φορά. Είναι Ιαπωνικό το κομμάτι.

Επίσης, σοβαρά, δεν κρίνω τους ανθρώπους από το ζώδιό τους. Για πλάκα την έκανα την ανάρτηση. ^__^

Σάββατο 17 Ιουλίου 2010

Η διαδρομή είναι : Στροφή - Πόρτα - Αγύριστος. Για πάμε να το δω! (ή μήπως όχι...; )

Πρώτα από όλα , ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ανδρέα/Δία/Ζαχαρία Σμιθ για τον τίτλο. :)

So... Στροφή, πόρτα, αγύριστος ... Μεταβολή και δρόμο, δηλαδή.

Geez, σήμερα σίγουρα δεν είναι η μέρα μου... Χρειάζομαι ΜΕΓΑΛΕΣ διακοπές ...

Δεν είναι πολύ παράξενο από τη μια να θες να χαστουκίσεις ένα άτομο αλλά από την άλλη να το θέλεις ; Σοβαρά ... Εννοώ, πώς γίνεται αυτό ; Από τη μια να το σιχαίνεσαι τόσο πολύ που να θες να το κάνεις να πονέσει έστω και για λίγο ( γνωρίζοντας πως όχι μόνο δεν είναι σωστό και πως θα το μετανιώσεις ) , αλλά από την άλλη να θες τόσο πολύ να είναι καλά .


Ακυροκατάσταση.


Και φυσικά , φτάνεις πάντα στο ίδιο συμπέρασμα.



Get the hell out of my mind. Get the hell out of my life.



Αλλά γιατί κολλάς και δεν μπορείς να το πεις; Μαζοχισμός. Να θέλεις να σε πονάει αυτό το άτομο ... Να περιμένεις να αλλάξει, ενώ γνωρίζεις πως οι άνθρωποι δεν αλλάζουν ...
Και στην πραγματικότητα δε θέλεις με τίποτα να διώξεις αυτό το άτομο ... Θέλεις να μείνει εκεί περισσότερο από όλους. Ενώ ξέρεις πως το αληθινό χαμόγελο θα εξαφανίζεται πολύ πιο συχνά από το πρόσωπό σου και πως πραγματικά θα κάνει πολύ καιρό να επιστρέψει . Και πως θα επιστρέφει μόνο όταν αυτό το άτομο είναι καλά. Και θα πονάς όταν θα πονάει , θα ζηλεύεις για χαζομάρες , θα θυμώνεις όταν δεν καταλαβαίνει ... Αλλά και πάλι σ' αρέσει ...
Μα τι στο καλό σου αρέσει...; Ειλικρινά...

Κι εύχεσαι να ήταν για μια φορά μαζί σου. Απλά να κοιτάζεις αυτό το άτομο. Να ξέρεις πως είναι δίπλα σου κι ας μην το αγγίζεις . Να σκέφτεσαι πόσο όμορφο είναι ... Τα μαλλιά του, τα μάτια του, τα χείλη του , το χαμόγελό του ... Να μην μπορείς να κουνηθείς ούτε λίγο γιατί φοβάσαι μη χαλάσεις τη στιγμή ...




Και μόλις πας να πεις κάτι, όλα χάνονται. Πραγματικά εξαφανίζονται. Εκεί που όλα είναι τόσο όμορφα και τόσο υπέροχα ... κενό.
Perfect. Είσαι πίσω στην αρχή... Αλλά και πάλι θέλεις τα πράγματα να γίνουν όπως πριν...


One night , yeah , one more time...

Κι η ώρα περνά ... Ή μάλλον , οι μέρες περνούν. Οι βδομάδες το ίδιο. Και οι μήνες. Και ακόμα θέλεις αυτό το άτομο. Είναι η πρώτη κι η τελευταία σκέψη στο μυαλό σου. Ό,τι και να γίνει. Κι ας συμβαίνουν χίλια δυο πράγματα γύρω σου, εσύ εκεί. Όχι μόνο δεν ξεκολλάς, αλλά σιγά σιγά συμβιβάζεσαι ... Φυσικά και συμβιβάζεσαι ... Υπόσχεσαι στον εαυτό σου να συμβιβαστείς . Γιατί την προηγούμενη φορά που ήθελες κάτι παραπάνω, όλα καταστράφηκαν . Γιατί να το ρισκάρεις και πάλι; Με τίποτα. Συμβιβάσου. Μόνο που ο συμβιβασμός δεν είναι τόσο εύκολος ... Στην πραγματικότητα όχι μόνο δεν αρκεί, αλλά τον σιχαίνεσαι κιόλας. Έτσι λοιπόν αθετείς την υπόσχεσή σου και θέλεις πάλι περισσότερα. Θέλεις περισσότερο από αυτό το άτομο. Τη φωνή του, το γέλιο του, την αγκαλιά του ...


Congrats. Μόλις κατέστρεψες πάλι τα πάντα. Walking Disaster.

Και ποιος φταίει; Για τις τέσσερις περίπου πρώτες μέρες εσύ δε φταις με τίποτα. Και γιατί να φταις; Επειδή το άλλο άτομο δεν μπορεί να είναι πάντα εκεί; Ή επειδή εσύ δεν ήξερες , ή μάλλον δεν ήθελες να παραδεχθείς, πως μπορεί να είναι εκεί; Αλλά για στάσου, πώς δεν το ήξερες; Εσύ που ήσουν; Τι έκανες; Δεν έβλεπες; Άρα μετά την τέταρτη μέρα φταις εσύ που άφησες τον εαυτό σου να ξεγελαστεί πάλι.

Thanks for the memories, even though they weren't so great....

Και ξαφνικά βλέπεις αυτό το άτομο να χαμογελάει. Να είναι κεφάτο... Τι στο καλό; Χάρηκε τόσο πολύ που με ξεφορτώθηκε; Κρίση πανικού. Και ζήλιας. Γιατί εσύ δεν κατάφερες ποτέ να κάνεις αυτό το άτομο να χαμογελάσει , να έχει κέφια , ή έστω να νιώσει λίγη χαρά ακόμα κι αν δεν το δείξει ... Αλλά περισσότερο χαίρεσαι που χαίρεται. Κι ας μην είναι μαζί σου. Άρα όλα είναι σχεδόν όμορφα. Όμορφα ... Αν εξαιρέσεις πως αυτό το άτομο δεν είναι εκεί . Δεν το νιώθεις κοντά σου ...

Και φυσικά δεν αντέχεις και του μιλάς . Ανόητο πλάσμα . Γιατί καταστρέφεις τα πάντα ; Μια χαρά δεν ήταν όλα έτσι ; Άσε τον άνθρωπο να χαρεί λίγο ... Nah, με τίποτα . Συνεχίζεις να μιλάς ...

Λες να γίνουν πάλι όλα όπως πριν; Who knows...? Δεν σε ενδιαφέρει ιδιαίτερα. Κοιτάς να απολαύσεις το τώρα . Και φυσικά δεν ξεκολλάς με τίποτα .


________________________________________________

Για δες, το ξαναγύρισα σε τέτοιες αναρτήσεις... !
Όχι, όχι, μην τρομάζετε! Δεν σκοπεύω να το επαναλάβω! Σύντομα τουλάχιστον. :P Είμαι ακόμα ο γνωστός αλλοπρόσαλλος εαυτός μου που λατρεύει τον Zehel (εννοείται με τη μορφή του Frau και το δρεπάνι με το Zaiphon!) , την τρέλα μου για τα pocky και όοολες τις άλλες χαζομάρες που πετάω. Άρα χαλαρά!

Ok, ίσως και να μην είμαι τόσο καλά (φανταστείτε, σκέφτομαι να περάσω ΑΠΘ, χθες έφαγα κρέπες με σοκολάτα και μπισκότο και σήμερα είπα στην αδερφή μου πως την αγαπώ ο_Ο Επίσης δεν σκότωσα τον Λάζαρο για το παπούσι!) , αλλά ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ. Θα μου περάσει.

Και πρέπει να σταματήσω να κάνω αναρτήσεις μια μέρα πριν φύγω ...

Ok, ίσως το κάνω για το υπόλοιπο καλοκαίρι, αλλά ΔΕΝ ΠΕΙΡΑΖΕΙ. Θα ρθει ο Σεπτέμβρης και θα ηρεμήσετε!

Geez... Όντως χρειάζομαι διακοπές.





Si tu veux me dire
Ce qu'on dit tout bas
J'ai les yeux
Fermés
Et des silences
Pour s'approcher

Si tu veux m'offrir
Un peu de tes bras
J'ai un coeur
Leger
Là sous ma peau
Tu l'as touché

refrain:
~Je vis deux fois/Une vie pour toi
Le temps qui reste à faire/Je vis deux fois~

Si tu veux dormir
Le dos sous mes doigts
J'ai un lit
Défait
Et comme hier
Une nuit entière
Pour mieux se reposer

(refrain)

Je vis deux fois
Une vie sans toi
Et celle où je te serre
Je vis deux fois

refrain2:
Je vis deux fois/une vie pour toi
Si jamais je me perd/promis, dis moi
J'ai une vie pour te plaire/une vie pour toi.

Παρασκευή 9 Ιουλίου 2010

Buying Pocky is serious business!

Pocky

Pocky
Pocky


Pocky λοιπόν!

Σήμερα είχαμε άλλο ένα meeting με τον pocky partner, για τι άλλο φυσικά; POCKY!

(Καλά, τόση διαφήμιση που έχω κάνει στα pocky κι εδώ και στο forum, θα πρεπε να με πληρώνουν από την Ιαπωνία, αλλά τέλος πάντων!)

Τα pocky λοιπόν, δεν είναι ένα οποιοδήποτε γλυκό! Είναι ΤΟ γλυκό!
Είναι pocky!

Ναι, ξέρω, σας έχω διαφωτήσει τόση ώρα...

Pocky was first sold in 1966,[1] and consists of a biscuit stick coated with chocolate. It was named after the Japanese onomatopoetic word for the sound Pocky makes when bitten, pokkin (ポッキン). The original was followed by "Almond Pocky" in 1971, with an almond coating, and "Strawberry Pocky" in 1977. Today, the product line includes such variations as milk, mousse, green tea, honey, banana and coconut flavored coatings, and themed products such as "Decorer Pocky," with colorful decorative stripes in the coating, and "Men's Pocky," a dark (bittersweet) chocolate and "mature" version


^wikipedia.

Ερώτηση : Αφού έχει τόοοσες γεύσεις, εμείς στην Ελλάδα γιατί τρώμε μόνο σοκολάτα και φράουλα;;;!!!
Άτιμη Ιαπωνέζα που τρως όλα τα άλλα εσύ...! >.<

Και που τα τρως, που τα βάζεις;! Αφού κι εσύ σαν μπισκότο από pocky είσαι! Ξυλάκι!-.-
<- Αυτά τα pocky φάγαμε με την Poisonous και τη Fleur , και σε καμιά δεν άρεσαν. :Ρ Αλλά όπως είπαμε και πιο πριν, δεν πειράζει , διότι μένουν περισσότερα για μένα! :D Και ναι, χαίρομαι γι' αυτό! :D
Αλλά σίγουρα θέλουν λίγη περισσότερη φράουλα πάνω ... Να μη φαίνεται το μπισκότο. :Ρ

Και ΠΑΡΑΕΙΝΑΙ μικρά! Στην Ιαπωνία το μπισκότο είναι διπλάσιο!
Κι όχι μόνο αυτό, αλλά βάζουν και μέσα φράουλα/σοκολάτα/γουατέβερ! Ε αυτό είναι άδικο!





Εμείς μένουμε με τις μινιατούρες κι εκείνοι κάθονται και μασουλάνε pocky! Στα anime, σε dramas, μέχρι και στον δρόμο , ΠΑΝΤΟΥ pocky! Αν είναι δυνατόν! Pocky mania!!


Ok, εκτός από pocky δεν τρώω άλλο γλυκό.
Αλλά άμα βρω pocky, ΘΑ ΤΑ ΤΣΑΚΙΣΩ.

Ειδικά αν είναι αυτά της διπλανής εικόνας...

Και μετά μου λέτε πως δεν είναι καλή η Ιαπωνική κουζίνα ή έστω τα Ιαπωνικά γλυκά! Ναι ε;
Pocky έχετε φάει; ΔΕ ΝΟΜΙΖΩ!!





Κοίτα εδώ!! Μέχρι και pocky με γεύση αμύγδαλο υπάρχει... :'((((((((((((((((((( ...
Λέτε αν της ζητήσω να μου φέρει; Ή να μου πετάξει το περιοδικό με τους Arashi στο κεφάλι; *unsure*
Duh! Αυτό είναι πολύ σκληρό . :(

Δε θέλω πολλά, μόνο ένα εργοστάσιο pocky δίπλα από το σπίτι μου!! Μόνο 1! Που να παράγει το μοναδικό γλυκό στο οποίο τρώω σοκολάτα! (ναι, σιχαίνομαι τη σοκολάτα αλλιώς).

Οι Ιάπωνες γιατί βρίσκουν pocky παντού; Είναι άδικο και διαμαρτύρομαι!
Θέλουμε κι εμείς pocky! Στην Αμερική βλέπεις όλους τους Κορεάτες/Ιάπωνες/Κινέζους/και γενικότετα Ασιάτες να τρώνε pocky!
Εδώ γιατί στο Zehel δεν έχουμε;

Δεν είναι τόσο δύσκολο απλά να φέρουν pocky!

Noodles φέρνουν, Takoyaki φέρνουν , μαγαζιά με Ασιατική κουζίνα υπάρχουν ! Και γενικά τόοοσα πράγματα υπάρχουν που είναι από την Ασία! Pocky γιατί δε φέρνει κανείς;
Και κάπου εδώ τελειώνει το παραλήρημά μου για σήμερα. Αύριο φεύγω για 3 μέρες, άρα πιστεύω θα προλάβετε να ηρεμήσετε! Lucky you! =D

Κι όπως πάντα , είχατε την επιλογή να μην διαβάσετε, αφού ξέρετε πως κλασσικά, θα γράψω χαζομάρες.

Καλό σας βράδυ!!

Δευτέρα 5 Ιουλίου 2010

I'm one of those bad things that happen to good people...

Λέτε να αλλάξω και το όνομα από Dream Girl , σε Bad Thing...? Nah... Δε μ αρέσει ιδιαίτερα.
Bad Thing... Όπως το πάρει κανείς... Bad Thing για όσους ψάχνουν παιχνίδι. Ή άτομο για να κάνουν έρευνα για τις ανθρώπινες σχέσεις κλπ κλπ κλπ.

Να ξεκαθαρίσω κάποια πράγματα πριν πάω στο κανονικό κείμενο.

* Δεν μπορείς να παίξεις μαζί μου. Χώνεψέ το. Αν δεν μπορείς, να 'ναι καλά η σόδα.
* Δεν είμαι εύκολος άνθρωπος. Δε θα γίνω.
* Δεν μπορείς να με χειριστείς. Σχεδόν κανένας δεν μπορεί.
* Δεν αλλάζω.
* Δε γουστάρω να αλλάξω.
* Ναι, είμαι ειρωνική και πάντα θα είμαι. Δε σ' αρέσει; Ξέρεις τι να κάνεις.
* Μη μου λες βλακείες. Δεν είμαι 5χρονο για να πιστεύω όοο,τι μπαρούφα σου κατέβει.
* Άσε τις άθλιες δικαιολογίες. Δεν πιάνουν.
* Δε σε εμπιστεύομαι κι ούτε θα το κάνω.
* Γενικά δεν εμπιστεύομαι κανέναν 100%.
* Δε συγχωρώ. Τουλάχιστον δε συγχωρώ εύκολα. Ότι μιλάω χωρίς να γίνομαι κάπως δεν πάει να πει πως όλα είναι ok. Δεν είναι στη φύση μου να συγχωρώ τον κόσμο.
* Δεν ξεχνάω ΠΟΤΕ και ΤΙΠΟΤΑ.
*
Μην προσπαθείς να με εκνευρίσεις. Μόνο ένας άνθρωπος μπορεί να το καταφέρει. Οι υπόλοιποι που προσπαθούν είναι απλά υποσημείωση στο βιβλίο της ζωής μου.
* Μη βάλεις ποτέ αυτόν τον άνθρωπο να με εκνευρίσει γιατί θα σε πάρει ο Zehel. Μαζί με τον Ayanami.
* Δες anime. Δε βλάπτουν. Θα μάθεις και ξένη γλώσσα.
* Μισώ τα ψέμματα.

Αυτά για αρχή.

_________________________________________

So, I'm one of those bad things that happen to good people. ( Wow... Από πότε με εκφράζουν οι υπογραφές του Gaston? Και από πότε τον λέω Gaston? Αγαπάμε Gelleeeeeert. <3 style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer; width: 400px; height: 324px;" src="http://www3.allaroundphilly.com/blogs/trentonian/weird/uploaded_images/snake-bites-face-734459.jpg" alt="" border="0">Μην πλησιάζεις! Δαγκώνω! Χαχαχαχα

Που λες λοιπόν, αυτή η ανάρτηση είναι απλά για να υπάρχει. Ούτε ο τίτλος είναι κάτι συγκεκριμένο. Απλά μου άρεσε και τον έβαλα.

Πφ... Θέλω τόοοοοοοσο πολύ να ξαναπάω διακοπές. Πέρασα τέλεια με την Άννα και όλη την παρέα! Χαζές συζητήσεις στο κιόσκι , παιχνίδι στην τραμπάλα , πώρωση με το κινητό του Χρήστου , χαζομάρες στην παραλία το βράδυ... Πω ... πραγματικά πέρασα απίστευτα... Σε κάποια φάση είχαν πάει κάτι ΤΕΡΑΣΤΙΑ φύλλα από έναν φοίνικα ή όπως λέγεται αυτό και κυνηγούσαν ο ένας τον άλλον... Χαχαχαχα ... Η Χρύσα είχε δύο μικρά φύλλα και τα 'χε σαν μαχαίρια, ο Παναγιώτης, η Δόμνα κι ο Κώστας κάτι τεράστια φύλλα από φοίνικα απλά για να κάνουν χαζομάρες και ο Σταύρος ένα ξύλο σαν μπαζούκα ! Χαχαχαχαχα

Χρύσα : Εγώ με τα μαχαιράκια ρε παιδιά τι θα κάνω; :(
Σταύρος : Δεν ξέρω τι θα κάνεις εσύ, εγώ πάντως βολεύτηκα.
Δόμνα : ΑΜΑΝ! ΚΡΑΤΑΕΙ ΜΠΑΖΟΥΚΑ!

Χαχαχαχα

Μα να μην μπορώ να μιλήσω στο τηλέφωνο με την Ανθή γιατί είχαμε τον Παναγιώτη και τον Σταύρο να τρέχουν πέρα δώθε φωνάζοντας ... xD

Παιχνίδι στον παιχνιδότοπο στα goodys... Τα αγόρια να έχουν γίνει χάλια με σος... Κυνηγητό με τα ξυλάκια από το μαλλί τις γριάς..

Μετά είχαμε καμένες συζητήσεις με την Άννα περί anime! Zehel/ Frau, Teito, Kaname, Zero, Senri, Ikuto etc etc etc...<3 onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhAUpA6xjUJNwY73D5IcWL_7mk0MeHy38O8CgjLcx6JVIsKAaPDpioctemWyBBU5pUP674kADtst7KS-jzKSYxNvnvAHS2ENOISGBdZ9LIlMYOextiaDU5cJxUObY7gGNnoOm85gbJBsHs/s1600/586700jij8y1dpi0.jpg">
(Αλλά ντάξει, την επόμενη βδομάδα θα βασανίσω την Ελμίνα που θα ρθει <3) onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEiGkKg91D61CRIaACa9aIxPLRco8v-xMF-J7N1vlk23L0EdPCYAAkHMmeSkSojw3HyWKju0s4_eJcjqEx86Jg7heN9D1QoBaAt6CefSYasE4OsbFvGRQgzcSuvsXkLCL3iCk7VmDGoyaDU/s1600/NaoGoto044.jpg">

(Nαι, ξέρω πως δεν είναι η Hikari, απλά δε μπορούσα να βγω εικόνα της που να μαγειρεύει)
Εκτός κι αν θέλετε απλά φαγητά. Απ' αυτά ξέρω. :Ρ Πολλά έχουν και τις οδηγίες πάνω (τις οποίες σχεδόν ποτέ δεν ακολουθώ, αλλά δε βαριέσαι; ) , άρα καλά θα τα πάμε! (Γενικά μην περιμένετε και πολλά από εμένα. Τις περισσότερες φορές είμαι το κλασσικό I don't care about anyone else but me... I don't care about anyone, or anything. Ναι, είμαι εγωίστρια, αλλά τουλάχιστον εγώ το παραδέχομαι.)

Τραβήξαμε και κάτι τέλειες φωτογραφίες τον ήλιο! <3 width="480" height="385">