Και μετά σου λένε...

...έλα δεν είναι τίποτα, περνάει.
Στα μούτρα σου που περνάει. Δεν περνάει. Και δε θα περάσει. Εμπέδωσέ το.
Σήμερα, λοιπόν, θα μιλήσουμε για λουλούδια.
Ωραία τα λουλούδια (τα περισσότερα), αρμονικά (τα περισσότερα), μυρίζουν ωραία (τα περισσότερα). Τα περισσότερα. Να μη ξεχνάμε και τα ηλίθια, σαν τη μιμόζα στην οποία είμαι αλλεργική. Και τα κόκκινα τριαντάφυλλα. Πόσο τα μισώ. Τέλος πάντων.
Τα λουλούδια συμβολίζουν διαφορετικά πράγματα το καθένα. Αλλά ποιος θέλει μια συνηθισμένη ανάρτηση για λουλούδια; Όποιος και να θέλει και να το διαβάζει αυτό, ας φύγει. Δεν πρόκειται να συμβεί εδώ.
*Βαθιά ανάσα*
Πρώτο λουλούδι : Το γιασεμί . Περίεργο πραγματάκι αυτό, να το κοιτάξετε. Μυρίζει όμορφα, μαγεύει. Μικρό, λιτό, χαριτωμένο. Μπορεί και σκαρφαλώνει παντού, φτάνει στα πιο απίθανα μέρη. Κερδίζει εύκολα έδαφος, όπου κι αν φυτευτεί. Κι άντε μετά να το ξεχάσεις.
Δεύτερο λουλούδι : Το τριαντάφυλλο. Όχι το οποιοδήποτε όμως.  Το μπλε τριαντάφυλλο.  Ασυνήθιστο θέαμα. Υπέροχο χρώμα, γαλήνιο. Μυρωδιά μεθυστική. Καταραμένη νοσταλγία.
Τρίτο λουλούδι : Το ηλιοτρόπιο. Ω υπέροχο τεράστιο φυτό που μας δίνεις τα υπέροχα σποράκια! Νομίζω πως ήταν το πρώτο λουλούδι που μου έκανε πραγματική εντύπωση. Είχαμε τόσα στην αυλή μας, ηλιοτρόπιο ποτέ! Όταν λοιπόν το είδα στον αγρό (μικρό παιδάκι, 3-4 χρονών), ένα τεράστιο, επιβλητικό, μα συνάμα χαμογελαστό και πανέμορφο, λουλούδι, δεν μπόρεσα παρά να το αγαπήσω. Είναι χαρά, διάθεση για ζωή. Ένα μεγάλο χαμόγελο που ακτινοβολεί για όλους. Και δεν μπορείς παρά να το κοιτάς.
Τέταρτο λουλούδι : Η ελιά. Αιωνιότητα, σιγουριά. Υπόσχεση πως όλα θα είναι εντάξει, όλα θα παραμείνουν σταθερά. Μια σταθερότητα που δε μοιάζει με έλος. Όχι, όχι, κάθε άλλο. Είναι ο ήρεμος άνεμος. Ξέρεις ότι άλλο θα πάνε καλά.
Πέμπτο και τελευταίο λουλούδι για σήμερα : Η μιμόζα. Που να μαραθεί και να μην ξανανθίσει πουθενά κοντά μου.

Είχατε την επιλογή να μη διαβάσετε τίποτα απ' αυτά. ^__^

Αριθμοί.

Πάντα ήμουν καλή με τους αριθμούς, είναι η αλήθεια... Τους αγαπώ, μου αρέσει να τους προσθέτω, να τους αφαιρώ, να τους πολλαπλασιάζω... Μόνο η διαίρεση δε μου αρέσει, σαν να τους κόβω σε κομμάτια...
Ο κάθε αριθμός είναι μοναδικός. Έχει το δικό του χρώμα, τη δική του σημασία. Το 1 είναι κίτρινο, συμβολίζει την οντότητα. Το 2 είναι λευκό, συμβολίζει τη συνύπαρξη , το 3 γαλάζιο και παριστάνει την ομάδα... Το 4 είναι κι αυτό κίτρινο, έχει τη θέση της παρέας, ενώ το 5 είναι καφέ και είναι ένας αριθμός λειψός... Το 6 είναι γκρι, είναι ο αριθμός της οικογένειας. Και πάει λέγοντας...
Όσο όμως κι αν αγαπώ τους αριθμούς, το σιχαίνομαι όταν όλα αποκτούν ένα νούμερο. Ο Σεπτέμβρης είναι το 9, εγώ το 44, η κοπέλα στα αριστερά το 5.
Αξίζω για x+5, αξίζεις για y+5.
Είμαι ο αριθμός b+5 στην κατάσταση, είσαι ο αριθμός d-12.
Το χρώμα της μπλούζας μου είναι 240, της δικής σου 757.
Είμαι καταχωρημένη στο κινητό ως επαφή #34, εσύ ως #23.
Ο ελεύθερός μου χρόνος είναι 2, ο δικός σου 3.
Το γιασεμί είναι το νούμερο 8, τα κίτρινα τριαντάφυλλα είναι το 5, τα κόκκινα το 4 και τα μπλε το 12. Τα λευκά είναι το 0, η αρχή.
Η άσκηση που λύνω είναι το νούμερο 76, η παράγραφος που διαβάζω το ίδιο, το δε βιβλίο έχει το νούμερο 5578. Η σελίδα είναι ο αριθμός 89.
Ο έρωτας είναι το 14, το λουλούδι απέναντι είναι το 3 από τα αριστερά, μα ταυτόχρονα το 5 από τα δεξιά.
Η σημερινή ημέρα είναι το νούμερο 5, η κλήση το νούμερο 19.
Τελικά αναρωτιέμαι για το πόσο καλοί είναι πλέον οι αριθμοί...

Randomness V

Το ότι στις 2 και κάτι το βράδυ, μέσα σε μια βρώμικη και σχεδόν άδεια πόλη θα άκουγα τα πουλιά στα δέντρα να κελαηδούν δεν το είχα φανταστεί ποτέ μου... :)















Far over the Misty Mountains rise
Leave us standing upon the heights
What was before, we see once more
Our kingdom a distant light
Fiery mountain beneath the moon
The words unspoken, we’ll be there soon
For home a song that echoes on
And all who find us will know the tune

Some folk we never forget
Some kind we never forgive
Haven’t seen the back of us yet
We’ll fight as long as we live
All eyes on the hidden door
To the Lonely Mountain borne
We’ll ride in the gathering storm
Until we get our long-forgotten gold

We lay under the Misty Mountains cold
In slumbers deep and dreams of gold
We must awake, our lives to make
And in the darkness a torch we hold
From long ago when lanterns burned
Till this day our hearts have yearned
Her fate unknown the Arkenstone
What was stolen must be returned
We must awake and make the day
To find a song for heart and soul

Some folk we never forget
Some kind we never forgive
Haven’t seen the end of it yet
We’ll fight as long as we live
All eyes on the hidden door
To the Lonely Mountain borne
We’ll ride in the gathering storm
Until we get our long-forgotten gold
Far away from Misty Mountains cold.

Σημειώσεις φιλοσοφικού λόγου κλπ κλπ

 Ή αλλιώς, σημειώσεις αρχαίων, γ' λυκείου, γνωστό, Πρωταγόρας.

Ενότητα 3 :

• Μοίρα : το μεταβατικό στάδιο, το αδιέξοδο από το οποίο ξεφεύγει ένας άνθρωπος για να προχωρήσει στο επόμενο, καλύτερο στάδιο.

Ενότητα 4 :

• Όταν έχει συντελεστεί κάτι και δεν μπορώ να κάνω κάτι άλλο, προχωράω. Και το επόμενο στάδιο είναι καλύτερο.

• Όνομα :  η λέξη με την οποία δηλώνεται κάποιο πρόσωπο ή πράγμα - Τα πάντα έχουν ένα όνομα, μια ξεχωριστή απόδοση.

Ενότητα 5 :

• Φύσις : κάτι δοσμένο, που δεν αλλάζει, αλλά βελτιώνεται.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Μ' άρεσε ο Πρωταγόρας, αγάπησα την Πολιτεία, πασχίζω να μείνω ξύπνια στα Ηθικά!
Ακόμη τρέμω την Ιστορία Κατ.
Τα Λατινικά ήταν πιο ωραία στη β' λυκείου.
Το ΑΟΘ, όπως έχω ήδη πει πολλές φορές, είναι όοοο,τι καλύτερο αν έχετε αϋπνία!
Η Λογοτεχνία είναι μέτρια, ο μεν Παυλόπουλος πάνω από όλους, η δε Πολυδούρη θα αναστηθεί για να πεθάνει ξανά από τα χέρια μου.
Τα κείμενα στην Έκθεση είναι βαρετά. ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΠΑΠΑΝΟΥΤΣΟ, ΟΧΙ ΑΛΛΟ ΑΡΑΝΙΤΣΗ. Φυσικά και τους εκτιμώ, φυσικά και είναι εκπληκτικοί και οι δύο, αλλά να χαρείτε αγαπητοί καθηγητές, βάλτε λίγη ποικιλία.
Τα Μαθηματικά έχουν ορισμένες πραγματικά διεστραμμένες ασκήσεις.

 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Χρόνια πολλά, καλή χρονιά, ό,τι επιθυμείτε να σας έρθει. =)
Και μην πετάτε τα καπάκια απ' τα μπουκάλια! Υπάρχει ένας οργανισμός (του οποίου το όνομα αυτή τη στιγμή μου διαφεύγει) που για κάθε ένα καπάκι από μπουκάλι που συλλέγει, αγοράζει ένα αναπηρικό καροτσάκι για εκείνους που δεν μπορούν να το αποκτήσουν! ^__^
Ελπίζω ο Άγιος Βασίλης να σας φέρει τα δώρα που θέλετε. Εγώ ζήτησα ένα  Samoyed ή ένα λευκό Chow Chow, αλλά χλωμό το βλέπω. Φακελάκι θα μου στείλει πάλι... :Ρ




Is anybody out there?
Is anybody listening?
Does anybody really know if its the end of the beginning?
The quiet rush of one breath
Is all we're waiting for
Sometimes the one we're taking
Changes every one before..

[Chorus]
It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go

Sometimes we're holding angels
And we never even know
Don't know if we'll make it,
But we know,
We just can't let it show

[Chorus]
It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go
Yeah, letting go

It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go

[Chorus]
It's everything you wanted, it's everything you don't
It's one door swinging open and one door swinging closed
Some prayers find an answer
Some prayers never know
We're holding on and letting go.

Πανελλήνιες VOL 1

*ΠΡΟΣΟΧΗ! ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΚΡΙΣΗ ΚΑΛΟΣΥΝΗΣ*

Με συνοπτικές διαδικασίες :
LIKE HELL I'LL GIVE UP! Θα γράψω, θα γράψω καλά, κι εσύ θα κοιτάς από τον πάτο, άθλιο ανθρωποειδές.
Αν νομίζεις πως είναι τόσο εύκολο να με κάνεις να τα παρατήσω κάνεις λάθος. Κάνω πολλά πράγματα (καλά, κακά, δε με απασχολεί ιδιαίτερα), αλλά ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΑΩ ΕΥΚΟΛΑ. Και δε θα τα παρατήσω τώρα. Δουλεύω πολλά χρόνια για αυτές τις εξετάσεις. Σταμάτα να με ενοχλείς, εσύ θα χάσεις. ^__^


OFF - TOPIC

1) Ανακάλυψα πως αγαπώ τους ορισμούς, μέχρι ένα σημείο.
2) Μπορώ να πω με σιγουριά πως συμπαθώ τον καθηγητή των αρχαίων.
3) Ο καθηγητής των μαθηματικών είναι... ΣΤΟΚΟΣ. >__>
4) Ο καθηγητής της κοινωνιολογίας μας έβαλε να πούμε για τον εαυτό μας... :
- Είμαι... χμ... εγωίστρια. Εκτοξεύω αρκετή χολή, είναι η αλήθεια. Δε με απασχολεί σε μεγάλο βαθμό η γνώμη των άλλων... Βαριέμαι εύκολα... Αυτά.
- Είσαι και τελειομανής, αυτό δεν το 'πες...!
- Επίσης, εγώ πιστεύω πως σε ενδιαφέρει η γνώμη των άλλων, αφού μου 'χες πει "δεν τους μπορώ άλλο, όλο πιέζουν".
- Τότε με ενδιαφέρει η γνώμη ορισμένων κι όχι πάντα.
- Έκλεισε.
Τα συμπεράσματα δικά σας.
5) Extra ψυχολογικό test την ώρα της έκθεσης!
Σκεφτείτε ποιο ζώο θα θέλατε να είστε...! Αν δεν μπορούσατε, ποια θα ήταν  η δεύτερη επιλογή; Και ποια η τρίτη;; Γρήγορα όμως, μην το πολυσκέφτεστε!
Η αφεντιά μου : α) Τίγρης. β) Κοράκι. γ) Άλογο.

Το πρώτο είναι αυτό που δείχνετε (άρα εγώ δείχνω... γκρρρ φάση; ο_Ο' ), το δεύτερο αυτό που θα θέλατε να δείχνετε/ θα θέλατε να είστε (αν εξαιρέσεις τα φτερά, δε νομίζω να 'θελα να 'μαι αρπακτικό. Αλλά μου αρέσουν τα κοράκια) και το τρίτο είναι αυτό που πραγματικά είστε.
Σχόλιο καθηγήτριας :
-Αφού παιδί μου είσαι άλογο και το άλογο είναι φιλικό γιατί θέλεις να δείχνεις τίγρης και κοράκι; Μην καταπιέζεις το άλογο!
- Το άλογο να κάτσει στ' αυγά του και να μη βγάλει άχνα φέτος. Μετά βλέπουμε.

6 - τελευταίο είναι) Σ' ευχαριστώ. Ναι, εσένα. Ξέρω πως θα στο πει, σ' ευχαριστώ. ^__^


Τα συμπεράσματα δικά σας!

Nod!

No, it's okay. You can nod, cause it's true. I am insane. Nod! 

-Lisbeth Salander

Yep, I'm fucking insane. Και γιατί όχι; 

Πώς αλλιώς μπορεί να χαρακτηριστεί ένας άνθρωπος που κάθεται επί ΧΡΟΝΙΑ και περιμένει και ελπίζει και εύχεται να πάνε όλα καλά και στο τέλος μέσα σε μία μόνο στιγμή βλέπει τα όνειρά του να γκρεμίζονται; Πέρα από μεγάλο κορόιδο (για να το θέσω ευγενικά) , διότι περίμενε τόσα χρόνια, μόνο παράφρων μπορεί να είναι.

Και λογικό είναι να τρελαίνεται κάποιος με την όλη υπόθεση. Διότι περιμένει και περιμένει και περιμένει και καταστρέφεται και κάτι τρέχει στα γύφτικα.  Γιατί κανείς δεν ενδιαφέρεται. Γιατί όπως συμφωνήσαμε με τον Β., τον Χ. και την Τ. η ζωή ήταν μια άδικη σκύλα. Πρόσφατα όμως πήρε προαγωγή σε πουτάνα.

Είναι κομματάκι τραγικό πάντως, μα και παράξενο... Η ανησυχία την προηγούμενη ημέρα, χωρίς φυσικά να γνωρίζει κανείς τίποτα... Αυτή η υπερένταση... Πάνω - κάτω μέσα στο σπίτι, χτυπώντας τη ντουλάπα και πετώντας μαξιλάρια... Η υστερία χωρίς να 'χει συμβεί τίποτα... Σε κάνει να αναρωτιέσαι... Και να χαίρεσαι που δεν υπάρχει κανείς στο σπίτι να δει αυτό το χάλι... Και μετά να νιώθεις την απόλυτη ευτυχία όταν σου λένε πως την επόμενη μέρα θα φύγεις, έστω και για λίγες ώρες, γιατί θα γλιτώσεις από την τρέλα, θα ξεφύγεις, θα πας στο μέρος που νιώθεις καλά...

Αλλά τι να σου κάνει. Επιστρέφεις. Και επιστρέφουν όλα μαζί σου.
Το άγχος πριν αρχίσει η χρονιά, η ανησυχία για το τι θα γίνει σε λίγες μέρες,η υπερένταση,  η τρέλα, η παράνοια, η παραφροσύνη...

Όμορφα πράγματα, έτσι, για να τελειώσει καλά ο μήνας και να μπει ωραία ο επόμενος.

Το χειρότερο φυσικά είναι πως όλα αυτά συμβαίνουν ενώ εσύ υποτίθεται πως γιορτάζεις και χαίρεσαι. Ενώ στην πραγματικότητα θέλεις να πεις σε όλους να πάνε να πηδηχτούν, χωρίς να φταίνε φυσικά, απλά επειδή είχες προγραμματίσει μερικά ψιλοπραγματάκια - όση απ' τη ζωή σου μπορούσες να σκεφτείς από τώρα δηλαδή- και σου χάλασαν τα σχέδια.

Μωρέ δε γαμιέται, κάθε εμπόδιο για καλό.

It feels great to have my old, mental self back. Just fucking great. 

 Εντελώς ξέμπαρκο και άκυρο το τραγουδάκι, αλλά δεν πειράζει!

 I follow my heart
I follow my heart

Espera - I need to talk to you
Me cema - girl you know it´s true
Candela - you´re the one for me
Your love made me a believer!
Quisiera - another night of love
Entera - I wanna have it all
Candela - so come and get your love
Ven toma mi gazolina

Pozwól mi dotknac choc rak
Zloze w nich prosbe by spotkal sie wzrok
Wbije w twe oczy namietnosc I chec
Dotre do serca czy chcesz?

Posluchaj dzis serca w nim milosc sie tli
Wyprosi okrutna samotnosc za drzwi
Niech obydwa zaplona nie zgasi ich nikt
Podazaj za sercem, od dzis, jestem w nim

Espera - I need to talk to you
Me cema - girl you know it´s true
Candela - you´re the one for me
Your love made me a believer!
Quisiera - another night of love
Entera - I wanna have it all
Candela - so come and get your love
Ven toma mi gazolina

Po prostu badz, przytul jak nikt
Az serca kiedys przestana nam bic
To co zostanie to milosc bo wiem
Ze smierc nie wie czym milosc jest

A w sercu jak w sercu, w nim milosc sie tli
Zaufaj mu zawsze, dla Ciebie chce bic
A plonie w nim milosc po kres naszych dni
Bo dzieki niej wiecznie, gdzie ja tam I Ty

I follow my heart and one day I'll confide
The way that I fell about you by my side
Let me be with you now I know it's allright
To follow my heart cause our love is the light


PS. Να δείτε το trainspotting!

Randomness IV - 刻まれる音 και γκρίνια.

桜の花はいつ開く？山のお里にいつ開く？

桜の花はいつ匂う？笑う七の子遊ぶ頃。

桜の花はいつ踊る？歌う七の子眠る頃。

桜の花はいつ朽ちる？死んだ七の子昇る頃。

 

 Άμα έχω κάνει λάθος κάπου να μου το πείτε.

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Είμαι σίγουρη πως φέτος είναι η χειρότερη χρονιά. Επίσης, είμαι σίγουρη πως νιώθω ευτυχισμένη που τελειώνει. Τα νεύρα μου δεν αντέχουν άλλο. Από τα μαθήματα και τα 12ωρα που λείπω από το σπίτι, έχουν γίνει χάλια.
Το αρνητικό της υπόθεσης δεν είναι πως έχω νεύρα ή πως διαβάζω ή πως λείπω. Αρνητικός είναι ο συνδυασμός όλων αυτών και το ξέσπασμα πάνω στον υπόλοιπο κόσμο, με τρανό παράδειγμα τη προχθεσινή ημέρα.
Τ: Τι έχεις;
Ε: Τίποτα. Απλά αυτή τη στιγμή δε θα με χαλούσε καθόλου αν άνοιγε μια μαύρη τρύπα και πέφτατε όλοι όσο πιο μέσα στην κόλαση γίνεται.
Μ: *περιπαιχτικά* Θα ένιωθες μοναξιά μετά. :Ρ
Ε: *άψυχο ύφος*

I know that I'm going a bit too far, I know that I'm overdoing it, I know that I push myself too much, but I cannot help it.
Το θέμα είναι κυρίως πως δεν ξέρω που θέλω να περάσω. Και από αυτήν την ανασφάλεια πηγάζουν όλα.
Ξέρω πως έχω μυαλό, ξέρω πως έχω δυνατότητες, ξέρω πως αν θελήσω να πιάσω μια καλή σχολή την έχω στο τσεπάκι, ΤΟ Ξ-Ε-Ρ-Ω.
Αλλά δε θέλω να γίνω καθηγήτρια, δε θέλω να γίνω δικηγόρος, δε θέλω να γίνω υπάλληλος ενός βαρετού γραφείου και να μισήσω τη ζωή μου.
Θέλω να ταξιδέψω, θέλω να μάθω, θέλω να γνωρίσω κόσμο, ιδεολογίες, ανθρώπους.
Δε μπορώ να με φανταστώ κλεισμένη σε 4 τοίχους.

Πφ, δεν έχω ιδέα τι θα κάνω....

Donnez-moi une suite au Ritz, je n'en veux pas

Des bijoux de chez Chanel, je n'en veux pas

Donnez-moi une limousine, j'en ferais quoi ?

Offrez-moi du personnel, j'en ferais quoi ?

Un manoir à Neufchatel, ce n'est pas pour moi

Offrez-moi la Tour Eiffel, j'en ferais quoi ?

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur

Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur

Moi je veux crever la main sur le coeur

Allons ensemble, découvrir ma liberté

Oubliez donc tous vos clichés

Bienvenue dans ma réalité

J'en ai marre de vos bonnes manières, c'est trop pour moi

Moi je mange avec les mains et je suis comme ça

Je parle fort et je suis franche, excusez-moi

Finie l'hypocrisie, moi je me casse de là

J'en ai marre des langues de bois

Regardez-moi, de toute manière je vous en veux pas et je suis comme ça !

Je veux de l'amour, de la joie, de la bonne humeur

Ce n'est pas votre argent qui fera mon bonheur

Moi je veux crever la main sur le coeur

Allons ensemble, découvrir ma liberté

Oubliez donc tous vos clichés

Bienvenue dans ma réalité 

Το Άρωμα

Ιανουάριος.
Κρύο.
Αέρας.
Βροχή.
Ήλιος.

-Θα πάμε για φαΐ μετά;
-Έχω δουλειά αμέσως μετά. Συγγνώμη, κατάλαβες. Πάμε την Πέμπτη όμως, ναι;
-Έγινε, έγινε. Πάμε όμως να πάρουμε κάτι και μετά να πάει η κάθε μία στα δικά της.

Περπατάμε γρήγορα στο δρόμο, εγώ επειδή βιάζομαι, εκείνη χαμογελώντας δίπλα μου, ενώ πηγαίνει πιο γρήγορα από εμένα, θέλοντας να με κάνει να επιταχύνω ακόμη περισσότερο. Μιλάμε, όπως κάθε μέρα, φτάνουμε στο γνωστό μέρος και αγοράζουμε κάτι. Τρέχοντας σχεδόν φτάνουμε στη γνωστή διάβαση, αγκαλιάζουμε η μία την άλλη και πάμε προς αντίθετες κατευθύνσεις.
Προσπαθώ να φτάσω όσο πιο γρήγορα μπορώ. Ή μάλλον, προσπαθώ να φτάσω σε εσένα όσο πιο γρήγορα μπορώ. Επειδή θέλω να δω αυτά τα μάτια και το συγκεκριμένο συγκρατημένο χαμόγελο. Αν και δε θα έπρεπε να επιθυμώ κάτι τέτοιο.
Και αναρωτιέμαι αν έφτασες, αν το ξέχασες, αν καθυστέρησες, αν άργησα εγώ και σε άφησα να περιμένεις, αν, αν, αν.
Σχεδόν τρέχω για να φτάσω πιο νωρίς από ότι είπαμε, για να σε δω περισσότερο. Έστω και λίγο περισσότερο. Και πριν φτάσω, σε βλέπω εκεί. Να κάθεσαι και να κοιτάζεις κάτι σημειώσεις. Και όσο πιο πολύ πλησιάζω προς το μέρος σου, τόσο πιο έντονο γίνεται το άρωμα. Το γνωστό, πλέον, άρωμα, που μπορώ να αναγνωρίσω παντού. Που έχω συνδυάσει με εσένα. Ένα άρωμα που με καθησυχάζει, ξυπνώντας παράλληλα όλες τις αισθήσεις μου. Ένα άρωμα που με κάνει να ρίχνω κάθε άμυνα που υπάρχει γύρω μου. Επειδή απλούστατα αυτό το άρωμα είναι... εσύ.

-Άργησα; ρωτάω ανήσυχη. Δεν ήθελα να αργήσω ούτε δευτερόλεπτο. Δεν ήθελα να χάσω ούτε δευτερόλεπτο.
-Καθόλου, νωρίς ήρθες. Θέλεις να πάρεις μια ανάσα; Ηρεμία. Μα πόσο γνώριμο αυτό το μέρος... Και αυτό το άρωμα...
-Όχι, εντάξει είμαι. απαντάω. Γιατί τώρα είμαι εντάξει. Τώρα είμαι εδώ.

Και ξεκινάμε. Αρχίζεις να μιλάς, να εξηγείς και που και που να γελάς. Συγκρατημένα πάντα, δε μπορείς να παρασυρθείς από τίποτα. Δε στο επιτρέπεις. Αλλά δεν υπάρχει πρόβλημα. Όχι τώρα.

-Καταλαβαίνεις τι εννοώ;
-Ναι, λογικό μου φαίνεται. 


Και ναι, πραγματικά φαίνεται λογικό και πραγματικά καταλαβαίνω, αλλά λυπάμαι, αδυνατώ να σε προσέξω όταν είσαι τόσο κοντά. Όταν αυτά τα μάτια κοιτάζουν μόνο εμένα. Όταν ξέρω ότι με κοιτάζουν, ακόμα και όταν κοιτάζω αλλού. Όταν αυτό το άρωμα βρίσκεται παντού.

Η ώρα πέρασε, ο χρόνος έληξε. Τώρα περιμένω. Μόνο αυτό μπορώ να κάνω. Δεν υπάρχει και άλλη επιλογή.

Ωστόσο το άρωμα παραμένει. Στα ρούχα μου, στα μαλλιά μου, στα πράγματά μου, σε οτιδήποτε ήταν έστω και για λίγο δίπλα σε εσένα.


Γιατί είναι αυτό το άρωμα.

It breaks my heart ‘cause I know you’re the one for me

Don’t you feel sad there never was a story 

Obviously it'll never be

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you no

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you

With every smile comes my reality irony

You won’t find out what has been killing me

Can’t you see me, can’t you see?

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you no

You will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you

No no no no you will never know

I will never show

What I feel 

What I need from you no

No no no no you'll never know

No no no no you'll never know

No no no no

Love me love me love me love me no

You will never know

I will never show no no no

What I feel 

What I need from you no no no

You will never know

I will never show no no no

What I feel 

What I feel

What I feel

What I need

What I need from you no.

Randomness III - What did I do to give you the impression I actually care about what you think?

Αύριο έχουμε ενημέρωση στο φροντιστήριο. Πέθανα. Αυτό ήταν. =.=" Ενώ ΔΙΑΒΑΖΩ δεν αποδίδω εκεί. Και δε φταίνε οι καθηγητές, φταίει το ότι σκέφτομαι πως όλα αυτά είναι άχρηστα και δε μπορώ να γράψω τίποτα. Φταίει το άγχος μου για τις εξετάσεις, φταίει το ότι όσο και να διαβάσω αν δεν ακούσω κάτι 2+ φορές δε θα το μάθω, επειδή έτσι είμαι. Όσες φορές και να το διαβάσω, όσες φορές και να το δω, αν δεν το ακούσω δε θα το μάθω. Πώς στο καλό γίνεται σε προειδοποιημένο τεστ στο φροντιστήριο να γράφω 15 και σε απροειδοποίητο στο σχολείο 19; It's a catastrophic success.  (Η σκηνή ήταν κάπως έτσι: Καθηγήτρια "Today we will be having a test." 
Εγώ :"I'm ready! I pulled an all-nighter!" 
Η διπλανή μου : "You studied all night?" Εγώ : "Oh... ...you're supposed to study?" {- MST3K}. Ομολογώ πως δεν ήταν και η καλύτερη εβδομάδα μου.)   Δε στέκει... Γι' αυτό αύριο προβλέπω να γίνεται της εκδιδομένης επί χρήμασι γυναικός το σιδηρούν κιγκλίδωμα.. . =.= Ουφ...  Δε θέλω να ξέρω τι θα πουν... Κυρίως στα μαθήματα κατεύθυνσης...  Τέλος πάντων. =) Due to circumstances within my control, tomorrow will be cancelled! Ναι, καλά! 
Έτσι κι αλλιώς όμως δε βλέπω που είναι το κακό στο να τα πηγαίνω καλύτερα στο σχολείο από ότι στο φροντιστήριο... Γι' αυτό δεν υποτίθεται ότι βρίσκομαι εκεί 4 ώρες σχεδόν κάθε μέρα; Δεν καταλαβαίνω γιατί τους φαίνεται παράξενο. =.=


~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


Επίσης έχω να πω πως στο μάθημα της έκθεσης η καθηγήτρια μου είπε να γράψω 20 πράγματα που αγαπώ να κάνω και 20 που μισώ. Οφείλω να ομολογήσω πως δυσκολεύομαι να βρω πάνω από 8 πράγματα  που αγαπώ να κάνω. Υποθέτω πως η καθηγήτρια που με λέει ξινή έχει κάποιο δίκιο, αλλά if I seem to give a damn, please tell me. I would hate to be giving the wrong impression.




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~


* Do you believe in love at first sight or do i have to walk by again?


Και μετά λένε εμένα clueless... Πραγματικά μέχρι και δεκάχρονο θα το είχε καταλάβει αυτό, εσύ σε τι ακριβώς δυσκολεύεσαι; Geez.. Και περνιέσαι για έξυπνος. 


Have you ever been in love? Horrible isn't it? It makes you so vulnerable. It opens your chest and it opens your heart and it means that someone can get inside you and mess you up. You build up these defenses, you build this whole suit of armor, so that nothing can hurt you, then one stupid person, no different from any other stupid person, wanders into your stupid life. You give them a piece of you. They didn't ask for it. They do something dumb one day, like kiss you or smile at you, and then your life isn't your own any more. Love takes hostages. It gets inside you. It eats you out and leaves you crying in the darkness, working its way into your heart. It hurts. Not just in the imagination. not just in the mind. It's a soul hurt, a body hurt, a real gets inside you and rips you apart pain. I hate love. - Neil Gaiman

...

Διαβάζετε με δική σας ευθύνη.

Το σχολείο. 

Part 1

Το 99% των ατόμων ηλικίας 30+ που θα ρωτήσεις, θα σου πει "αχ, μακάρι να πήγαινα κι εγώ ακόμα σχολείο! Τι ωραία, χρόνια, ανέμελα... Ξεγνοιασιά... Δεν κάνετε τίποτα στο σχολείο και γκρινιάζετε κιόλας!"

Ρε ηλίθιε άνθρωπε, ρε κρετίνε, ρε ζωντόβολο, σοβαρολογείς; 

Κάθε μέρα ξυπνάω στις 6 και μισή, έχω μάθημα μέχρι τις 2 και 5 στο σχολείο, πηγαίνω αμέσως φροντιστήριο, ενώ έχω μάθημα μία ώρα μετά, επειδή η απόσταση είναι τόσο μεγάλη που θέλω 45 λεπτά για να φτάσω σπίτι μου (αν και μόνο αν δεν έχει κίνηση και το λεωφορείο έρθει μέσα σε πέντε λεπτά), άρα δεν προλαβαίνω να πάω πίσω, έχω 4 ώρες φροντιστήριο, γυρνάω σπίτι μου στις 7+ και μετά πρέπει να διαβάσω για το σχολείο και για το φροντιστήριο για την επόμενη ημέρα,επειδή οι καθηγητές (και του σχολείου και του φροντιστηρίου περιμένουν να τα ξέρω όλα τέλεια!).

Καλέ μου ηλίθιε, που επειδή εσύ όταν ήσουν στο λύκειο καθόσουν και έπινες φραπέ ή ήσουν ερωτευμένος με το πάπλωμα, σε πληροφορώ πως η μέρα για εμένα δεν έχει αρκετές ώρες.

Καλέ μου ηλίθιε, που όταν μας άκουσες να λέμε στην κατάληψη πως θα χαλαρώσουμε λίγο, επειδή τουλάχιστον δε θα έχουμε τόσες ασκήσεις και μας ειρωνεύτηκες, σε πληροφορώ πως η κάθε μία από εμάς που άκουσες ξυπνάει πολύ πρωί, επιστρέφει σπίτι της το απόγευμα και κοιμάται μετά τις δύο, για να τελειώσει το διάβασμα. 

Καλέ μου ηλίθιε, την επόμενη φορά, μα τω Θεώ, θα φύγεις από το παράθυρο/μπαλκόνι/δεν ξέρω και 'γω τι.

Δε δέχομαι να μου λέει κανείς πως δεν προσπαθώ αρκετά, πως κάθομαι και πως πρέπει να δώσω κάτι περισσότερο. Όχι, ΔΕΝ ΤΟ ΔΕΧΟΜΑΙ. Δε μπορώ να δώσω περισσότερα, δεν έχω χρόνο. Και στο κάτω κάτω, δε δίνω δεκάρα για την άποψή σας, για το αν  πιστεύετε ότι τα ξέρω ή όχι. Μου αρκεί που τα ξέρω για τον εαυτό μου.

Και κάπως έτσι περνάμε στο...

Part 2.

α)

"Ποιος νιώθει άχρηστος επειδή δε μίλησε σήμερα στο μάθημα;"

"Χωρίς καμία παρεξήγηση, πιστεύετε ότι θα νιώσω ποτέ άχρηστη επειδή δε θα έχω μιλήσει στο μάθημά σας;"
"Σαφώς! Μια μέρα που ήμουν με τον πατέρα μου στο τραπέζι και περιμέναμε να φάμε, με ρώτησε "Ήσουν καλή σήμερα στο σχολείο;" "Ναι, μπαμπά" "Είπες μάθημα;" "Όχι, μπαμπά" "Ε, τότε ήσουν άχρηστη""

*Είχα ήδη γυρίσει μπροστά μου κι έπαιζα με τα δάχτυλα της διπλανής μου*

ΜΠΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ, τι λες ρε πράγμα που θα νιώσω εγώ άχρηστη , επειδή δε σου είπα μάθημα; Νομίζεις πως τα μαθαίνω για να στα λέω και για να πάρω ένα βαθμό ; Ο-Χ-Ι. Αν ψάχνεις για τέτοιο άτομο να κοιτάξεις 2 θρανία πίσω και αριστερά. Ναι; Μπράαααβο.

β) 

"Πρέπει να κάνεις ειδική δίαιτα για να ψηλώσεις"

"Ορίστε;"

"Ναι, ναι. Η αδερφή σου είναι τόσο ψηλή, μπορείς κι εσύ! Βασικά θα-"

"Όχι."

"Τι όχι;"

"Όχι. Δε θέλω να ψηλώσω. Δε θα ψηλώσω.Ποιος σας είπε πως θέλω να ψηλώσω;"

"Μα μπορείς να φτάσεις άνετα το 1.70! Δε σ' αρέσει;"

"Όχι. Προτιμώ το ύψος μου."

"Πόσο είσαι;"

"1.60 με το ζόρι, πιστεύω"

"Και δε θες να πάρεις 10 πόντους;"

"Όχι."

Να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Αν ήθελα να ψηλώσω, θα είχα ψηλώσει. Ξέρω τι πρέπει να φάω και τι ασκήσεις πρέπει να κάνω για να ψηλώσω. Αλλά για μάντεψε... Δε θέλω να πάρω ούτε 5 πόντους!

Ξέρεις γιατί; Επειδή μ' αρέσω έτσι. Νιώθω ήδη άχαρη, φαντάσου να ψηλώσω λίγο ακόμα. Θα καταστρέψω τον πλανήτη κατά λάθος! Επίσης, πραγματικά, το ύψος μου ήταν ένα μεγάλο συν στις πολεμικές τέχνες. Δες το λογικά. Αγαπώ τις πολεμικές τέχνες, το ύψος μου ήταν καλό εκεί , άρα αγαπώ το ύψος μου. Ναι, κοίτα, το καταλαβαίνω, επειδή το νορμάλ για εσένα είναι 1.65+ και οι περισσότερες στην τάξη μου είναι έτσι, πρέπει να πάω κι εγώ εκεί πάνω. Αλλά δε θέλω. Άρα την επόμενη φορά που θα πιάσεις τη μητέρα μου και θα της πεις τι πρέπει να τρώω, θα σε πάω στο dojo και θα σου αλλάξω τα φώτα.

γ)

Εσύ, πίσω αριστερά, που όποτε λέω μάθημα με κοιτάς λες και πάω να σου φάω το γκόμενο, ναι, εσύ, το αυτό! Με βλέπεις, δε μιλάω, αλλά μην το παρατραβάς. Εντάξει; Και την επόμενη φορά που θα αποφασίσεις να κοροϊδέψεις την άλλη την κοπέλα, επειδή ξέρεις πως δε θα σου πει τίποτα, θυμήσου πως εγώ δεν είμαι ο ποιο γλυκός άνθρωπος που υπάρχει και θα στη πω άγρια. Γι' αυτό πριν ξαναπροσπαθήσεις να κοροϊδέψεις επαναλαμβάνοντας μια φράση που δεν ξέρεις τι θα πει, σε γλώσσα που δε μιλάς, θυμήσου πως νευριάζω εύκολα. Χαίρομαι που το ξεκαθαρίσαμε.

Είχατε την επιλογή να μη διαβάσετε τίποτα. :Ρ

Αναζήτηση φροντιστηρίου.

Παρασκευή, 26/8. - Σπίτι.

Μ : Φεύγουμε τη Δευτέρα μέχρι το τέλος του μήνα; 3 μέρες είναι. Μετά αρχίζεις μαθήματα - αυτό είπαν από το φροντιστήριο.
D.G. : Και δε φεύγουμε;

Τετάρτη, 31/8. 3:30. - Εξοχικό.
Μ: Έτοιμη;
Ε: Έτοιμη.
-Φεύγουμε.

7:30 - Σπίτι.
Μ: Πήραν τηλέφωνο από το φροντιστήριο.
Ε: Και;
- Αρχίζεις στις 7/9 τελικά.
- ...ο.ο
- Θα πάω αύριο από εκεί έτσι κι αλλιώς, για να δω και για το πρόγραμμα.


Πέμπτη 1/9.  2:00πμ - Σπίτι.
Μ: Το πρωί θα πάω να δω και άλλα φροντιστήρια.
Ε: Εντάξει.
Μ: Θα έρθεις μαζί μου;
Ε: Όχι.
Μ: Εντάξει.

9:00πμ - Σπίτι.
Μ: Ξύπνα, ξύπνα. Πρέπει να ετοιμαστείς, σου είχα πει πως θα πάμε για φροντιστήρια σήμερα!
Ε: Δε θέλω είπα. *βάζω το μαξιλάρι πάνω από το κεφάλι μου για να μην την ακούω*
Μ: Έλα, θα με αφήσεις μόνη μου; Για εσένα ψάχνω! *προσποιείται τη θλιμμένη*
Ε: Καλά, φύγε. Σηκώνομαι.

10:30πμ - Κέντρο της πόλης.
Μ: Λοιπόν, είχαν ελάχιστους μαθητές της θεωρητικής εκεί που έκανες θερινά. Δεν ενθουσιάστηκα.
Ε: ... *Φακ, φακ, φακ, φααακ, όχι, ΔΕ ΘΑ ΜΕ ΞΕΓΡΑΨΕΙΣ ΑΠΟ ΕΚΕΙ, θέλω τη φιλόλογο, την καθηγήτρια της φυσικής και τον καθηγητή των μαθηματικών!!*
Μ: Πάμε να δούμε άλλα;
Ε: Ναι.

Φροντιστήριο #1
Διευθυντής: Εμείς εδώ είμαστε από τα λίγα - ίσως και το μόνο φροντιστήριο - που λειτουργεί με γκρουπ - τα λεγόμενα "γκρουπάδικα".
Ε:... *ενθουσιάστηκα τώρα-.-*
Δ: Μπλα μπλα μπλα μπλα (ώρες μαθημάτων, μαθήματα, τιμές, ημέρες κτλ κτλ)
Μ: Μάλιστα. Θα το συζητήσουμε και θα σας πούμε.
------
Μ : Πώς σου φάνηκε;
Ε : Χαζοχαρούμενος.
Μ : Επόμενο.

Φροντιστήριο #2
Μπαίνουμε μέσα και βλέπουμε ένα 4χρονο με ένα κινητό στο χέρι να παίζει αραχτό στον καναπέ.
Μ: Να σε ρωτήσω κάτι; Είναι κανείς εδώ;
Λ (το όνομα του παιδιού) : Είναι στην κουζίνα.
Μ: Πάμε να φύγουμε; Αν είναι ερχόμαστε μετά.
Ε: Όχι. Ήρθαμε και θα περιμένουμε *απώτερος σκοπός : να μάθει ποιος μ@λ@κ@ς αφήνει έτσι το παιδί του*
------
Διευθυντής : Εδώ λειτουργούμε με γκρουπ. Είμαστε "γκρουπάδικο" (τι στον Ζέχελ με αυτή τη λέξη...). Από ποιο σχολείο είσαι;
Ε: *όνομα σχολείου*
Δ: Α, υπέροχα! Έχω και άλλα παιδιά από εκεί. Καλό σχολείο! Τον κύριο τάδε τον είχες;
Ε: Όχι, έκανε μάθημα στη Β' λυκείου. *Ευτυχώς. Ο τύπος είναι ένα φαλλοκρατικό γουρούνι. Σεξιστής μέχρι εκεί που δεν πάει άλλο*
Δ: Εξαιρετικός άνθρωπος. Είχα τα παιδιά του για μαθητές! Καλά παιδιά και τα δύο. Μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα μπλα (πρόγραμμα, βλακείες, βλακείες βλακείες, χτυπάει το κινητό του, μιλάει αραχτός, βλακείες, βλακείες, βλακείες) Στο ξεκαθαρίζω από τώρα. Το 80% της υπόθεσης είναι δική σου ευθύνη. Και το 80% του αποτελέσματος επίσης.
Ε: Μάλιστα.
Δ: Πάντως αν αποφασίσεις να γραφτείς εδώ δε θα το μετανιώσεις. Είμαστε ωραία παρέα.
Ε: ...*μαλάκα*
Μ: Εντάξει λοιπόν. Θα σας ενημερώσουμε αν είναι. Γεια σας.

------
Μ: Σαν να πήγαινε να κάνει αρπαχτές ήταν.
Ε: Μαλάκας ήταν. Δεν το αφήνουν έτσι το παιδάκι μόνο του. Άμα είχε γίνει τίποτα δε θα 'χε πάρει πρέφα αυτός.
Μ: Φροντιστήριο ψάχνουμε, όχι πόσο καλά έχεις μάθει να προσέχεις παιδιά.
Ε: Επόμενο.
-----

Φροντιστήριο #3.
Διευθύντρια : Καλημέρα. Μην πεις ούτε τάξη, ούτε κατεύθυνση. Β' λυκείου, θεωρητική, κοιτάς για ψυχολογία ή νομική.
Ε: Ναι. *έμεινα*
Δ: Θα τα πάμε πολύ καλά εμείς οι δύο. Για να το ξεκαθαρίσουμε από την αρχή εδώ. Ο σκοπός μας είναι να πετύχεις στις Πανελλήνιες, με λογικά όμως ωράρια. (μπλα μπλα μπλα πρόγραμμα, δίδακτρα, ώρες, μέρες, σχόλια για βαθμολογία) Συμπέρασμα : Αν συνεχίσεις έτσι και με λίγη καθοδήγηση από εμάς τη νομική την πιάνεις άνετα και σου περισσεύουν και μόρια.
Ε: *Απλά σταματήστε να περιμένετε όλοι πράγματα από εμένα!* Μάλιστα.
Δ: Αυτό δεν πάει να πει πως επιβάλλεται να θέλεις νομική μέχρι τη Γ' λυκείου. Έχεις καιρό. Και στοιχηματίζω πως θα πάρεις Βιολογία για παραϊατρικά. Εύκολο να το καταλάβει κανείς. Φαίνεσαι.
Ε: *ταμπελίτσα έχω;* Φιλόλογος είστε;
Δ: Ναι. Θα κάνουμε μαζί αρχαία και λατινικά.
Ε: Σας φαίνεται.
Δ: Ταμπελίτσα έχω;
Μ: Ωραία.
Δ: Αν αποφασίσετε για εγγραφή επικοινωνήστε μαζί μας.

-----
Μ: Σ' άρεσε;
Ε: Ναι.
Μ: Εδώ;
Ε: Έχω άλλες επιλογές;
Μ: Άλλες δύο. Πάμε και βλέπουμε.

Φροντιστήριο #4.
Η γραμματέας έγραψε λάθος το όνομά μου φορές. Δε με λένε ούτε Ελίνα, ούτε Ελίζα, ούτε Ελεάννα, ούτε Ελένη. Άντε πια.
Η διευθύντρια είχε πολύ παράξενο στυλάκι -ψευτομάγκικο και έτσι- και δε μου έκανε καλή εντύπωση. Μιλήσαμε λίγο και μετά φύγαμε.

-----
Μ: *πάει να μιλήσει*
Ε: Κουβέντα. Ξέχνα το.
-----

Φροντιστήριο #5.
Διευθύντρια : (μπλαααααα μπλααααααααα μπλααααααααααααααααααααααααααααααααααααα - κασέτα είχε βάλει) Ενημερώστε μας για την εγγραφή.

-----
Μ: ...
Ε: Οι ιδέες σου.
Μ: Αποφάσισες;
Ε: #3.

-----

Η εγγραφή έγινε τελικά σε αυτό το φροντιστήριο. Όλα καλά, τους συμπάθησα όλους εκεί μέσα.
Οι υπόλοιποι μου έκαναν κακή εντύπωση - κυρίως ο τύπος με το παιδάκι.

Άρα θα κάνω :
Αρχαία (5 ώρες), λατινικά (2), έκθεση (2), άλγεβρα (1 ή 2 - δε θυμάμαι), γεωμετρία (1), χημεία (1), φυσική (1). 4 μέρες τη βδομάδα.
Καλώς ήρθες Dream Girl στη Β' λυκείου. Όπου έτσι όπως το πάνε θα προσπαθήσουν να σε τρελάνουν πριν καταφέρεις να βγάλεις κιχ. Αμ δε. ;)

Don't pretend
You're becoming more and more comfortable
Sometimes I look at other ladies
Give them a slight glance
I'm through with it now
You're gonna be my girl
You know my heart
Or so I believed...
Don't tell me to go, don't tell me to go
See me again, once more...

*lalalalala - a song calling for you
lalalalala - a song like this
lalalalala - a song calling for you
lalalalala - a song like this
lalalalala - though I call like this
lalalalala - I call you like this

Please don't leave; it's over now
Don't say those words again twice
Enough is enough, I understand everything now
So don't say those words again

Even if just once, I repeatedly try calling you
I try passing the words "I love you" to your heart
I'm frightened of the phrase "Let's end it, I'm tired of you"
The phrase "I hate you"
I can't say a word
Don't tell me to go, don't tell me to go
Come back to me again

*lalalalala - a song calling for you
lalalalala - a song like this
lalalalala - a song calling for you
lalalalala - a song like this
lalalalala - though I call like this
lalalalala - I call you like this

Please don't leave; it's over now
Don't say those words again twice
Enough is enough, I understand everything now
So don't say those words again
Acting harshly like nothing's going on
Composed and calm - are you leaving my side?
You gradually die away and become smaller
Rising up, I can't say a word or do a thing



*lalalalala - a song calling for you
lalalalala - a song like this
lalalalala - a song calling for you
lalalalala - a song like this
lalalalala - though I call like this
lalalalala - I call you like this

Please don't leave; it's over now
Don't say those words again twice
Enough is enough, I understand everything now
So don't say those words again

PS. Μ είναι η μητέρα μου. Ναι, ίδιες είμαστε - σχεδόν.

Nescafé Cappuccino Chocolate

Ναι, ναι, cappuccino στο τέλος του Αυγούστου. 
Ο χειμώνας ήρθε νωρίς φέτος, υποθέτω...


Oh, well, το παραδέχομαι, μου φαίνεται παράξενο που ξαναγράφω εδώ και για να 'μαι ειλικρινής δε θα μου κάνει εντύπωση αν μόνο εγώ θυμάμαι αυτό το "μέρος". :Χ Τουλάχιστον όμως έχω κάτι δικό μου. :)
Feels good to be back. :)







Now, then, you're here, because you have a thing for this human, this prince fellow. Not that I blame you. He is quite a catch, isn't he?
Well, angelfish, the solution to your problem is simple.

The only way to get what you want is to become a human yourself 

- Can you do that? 
- My dear, sweet child. That's what I do.
It's what I live for. To help unfortunate merfolk, like yourself, poor souls with no one else to turn to

I admit that in the past I've been a nasty
They weren't kidding when they called me, well, a witch
But you'll find that nowadays I've mended all my ways
Repented, seen the light and made a switch
True? HECK NO. :)


Keep singing~...

The Secret

Το Μυστικό διαδόθηκε...
Όταν ένα μυστικό διαδίδεται, παύει να είναι μυστικό...
Όταν ένα μυστικό παύει να είναι μυστικό, δεν μπορεί να ονομάζεται έτσι...
Όταν ένα μυστικό δεν ονομάζεται έτσι, χάνεται...

Έναυσμα για τη δημιουργία του Μυστικού δεν ήταν το βιβλίο The  Secret... Δεν ήταν ούτε το site, ούτε τίποτα τέτοιο....

Έναυσμα για τη δημιουργία του Μυστικού ήταν ο Άγγελος που κάποιος κατέστρεψε και ο Δαίμονας που δημιούργησε...
Ο Άγγελος δε ζει πλέον....
Ο Δαίμονας εξαφανίστηκε...
Ο κάποιος δεν υπάρχει πια...

Όταν κάτι χάνει το λόγο ύπαρξής του, δεν υπάρχει λόγος να υπάρχει...

Σας ευχαριστώ όλους που περάσατε έστω και για λίγο από το Μυστικό μου. Για όλα. ^__^

Εγώ και τα pocky μου σας ευχόμαστε, έστω και λίγο καθυστερημένα, να έχετε μια υπέροχη χρονιά. :)
Καληνύχτα...

La Prospettiva di Me

Ho cambiato i miei numeri
Taslocato di amici e abitudini
Per scordare una vita che
Ho intravisto con te

Come luce tra gli alberi
Come fiore in un giorno che nevica
Altaleno gli ostacoli, ad istanti di serenità

Ora tu sei per me
polvere
ferma nei corridoi
Scatole
Di ricordi di noi
E anche se questo sai
Non è quello che vuoi
Non sei più che un dettaglio ormai
Perchè mi affascina l'autonomia
la prospettiva che ieri non era mia

Anche se a volte il bisogno c'è
non manca niente di te,
di te, di te, perchè

Oggi tu sei per me
polvere
ferma nei corridoi
pagine
di ricordi e di noi
Ora anch'io
Sento che
Sono più stabile

È l'avvio per rinascere
Si riparte da qui
Confusi ma liberi
Ti sto gridando cos'è
La prospettiva di me
di me di me

Anche se questo sai non riguarda più noi
Non sei più che un dettaglio ormai
Perchè mi affascina l'autonomia
la prospettiva di me

Γράμμα στον Άγιο Βασίλη - Απολογισμός.

Απολογισμός έτους 2010.

Oh c'mon. ΑΘΛΙΑ χρονιά!

Ιανουάριος :
Ο μοναδικός μήνας που όλα ήταν ωραία.

Φεβρουάριος :
Ο μήνας του χρόνου με τις λιγότερες μέρες. Γιατί είναι πάντα τόσο άθλιος; Αν είναι δυνατόν! Μισώ το Φεβρουάριο! :@
Τέλος οι σπλατεριές.

Μάρτιος :
Μια φιλόλογος είχε εκνευριστεί τόσο πολύ που από την αρχή της σχολικής χρονιάς δεν με είχε δει να χαμογελάω ούτε 1'' που πήγε να μου δώσει 2ήμερη. Mattaku...

Απρίλιος :
Οι καλοί βαθμοί επιστρέφουν. Όχι που θα σας άφηνα να με ρίξετε περισσότερο. (Και δεν αναφέρομαι σε καθηγητές)
Απογοήτευση.-

Μάιος :
Τον έχω διαγράψει από το μυαλό μου. :Ρ Το μόνο που θυμάμαι είναι πως δεν έκανα φροντιστήριο.

Ιούνιος :
Αποτελέσματα εξετάσεων : Καταραμένη φυσική!
3+ ώρες αγγλικά κάθε μέρα

Ιούλιος& Αύγουστος :
Επιτέλους διακοπές!
Πρώτες επαφές των μωρών με διάφορα φαγητά. Από το πιάτο μου. -.- Ξουτ!
Άννα onee-sama!! (L)  Διακοπές με μια καλή φίλη , δηλαδή : κάθε μέρα Ιαπωνικό, κάψιμο με ανιμέ, πόκυ και γενικά οι καλύτερες διακοπές ever!

Σεπτέμβρης :
Νέο σχολείο. Oh boy... Νόμιζα πως θα 'ταν κάααπως καλύτερο, αλλά είναι εντάξει, υποθέτω. :Ρ
Ευχαριστώ που ξέχασες τα γενέθλιά μου. -.-
Από την άλλη βρήκα μια νέα φίλη που ήρθε για να μείνει. :)

Οκτώβρης :
Έγινε τίποτα και δεν το θυμάμαι; :S

Νοέμβρης :
Χμ... Είχα την πιο όμορφη μέρα όλης της χρονιάς. :):)

Δεκέμβρης :
Αρρώστησα, χάθηκαν όλες οι ελπίδες μου να ξαναπάω προπόνηση, κέρδισα μια ακόμα υποτροφία, έσπασα το χέρι μου, αρρώστησα.
Σε ευχαριστώ που υπάρχεις. :)


Άντε να φύγει το 2010... Άντε...


Γράμμα :

Αγαπητέ Μπίλι,

μετά από τόσα χρόνια επιτρέπεται να σε φωνάζω έτσι. Χαίρομαι που συμφωνείς.
Βρήκα τα παλιά γράμματά μου προς εσένα. Θα βοηθούσε αν τα κρατούσες. Δε θέλω να τα θυμάμαι.
Φέτος δε θα ζητήσω τίποτα. Δε θα μου το φέρεις έτσι κι αλλιώς αυτό που θέλω. Δε άρα θέλω τ-ί-π-ο-τ-α από εσένα. Ξουτ! Άντε στα μπεμπέκια. Ό,τι γουστάρω θα το αποκτήσω μόνη μου. Όποιον θέλω το ίδιο. Η μαγεία σου δε φτάνει πια εδώ πέρα. :/  Ντάξει, ποτέ δεν έφτασε, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα.

Με αγάπη [;] ,
Dream Girl.
^__^



Κι αυτή ήταν η τελευταία ανάρτηση του χρόνου.

Να 'στε πολύχρωμοι κι εντοιχισμένοι και ό,τι λιποθυμείτε.  Ό,τι γουστάρετε να το πάθετε.
Dewa mata ne! ^__^

Randomness II

11:11...
- Όταν πετυχαίνεις διπλούς αριθμούς - ξέρεις, 11:11, 12:12, 24:24 και τα λοιπά- πάει να πει ότι κάποιος σε σκέφτεται.

Ναι, το είδαμε κι αυτό. :)

Το πρόγραμμα για σήμερα ήταν πραγματικά από τα καλύτερα της χρονιάς.
Η αδελφή μου στη γιαγιά μας, άρα είχα δικό μου όλο το δωμάτιο...
Όλη η οικογένεια στο σαλόνι, άρα στο σπίτι επικρατούσε ησυχία...
Τα μωρά ήταν στο σπίτι τους, άρα δεν ακουγόταν ούτε ψίθυρος...

Κι έτσι εγώ θα μπορούσα να απολαύσω μια ολόκληρη μέρα καίγοντας άφοβα τα ελάχιστα εγκεφαλικά κύτταρα που μου έχουν απομείνει, λέγοντας βλακείες με φίλους στο msn και διάφορα άλλα τέτοια, αφού ακόμα αναρρώνω και δε μου επιτρέπεται να βγω από το σπίτι.

Όταν εγώ κάνω σχέδια κάποιος (ή ό,τι υπάρχει τέλος πάντων) από πάνω με ακούει και γελάει... Παίζει να 'μαι το καλύτερο ανέκδοτο. Πραγματικά.

Καταστροφή.

Έβγαλα τη μέρα με splatterιά . Ποια; Εγώ. Με τι; Με splatterιά. Κανονική ταινία σας λέω! Σοβαρά μιλάω!
Έχω να δω splatter (σε κανονική ταινία) δεν ξέρω και 'γω πόσους μήνες... Προσπαθώ να περιορίσω τους εφιάλτες (άλλο ένα καλό ανέκδοτο). Αλλά έπρεπε να ξεχαστώ κι εγώ κάπως...

Συμβουλές της ημέρας λοιπόν :
* Μην ακυρώνετε για κανένα λόγο τα σχέδιά σας, όσο ασήμαντα κι αν είναι. Ποιος εγγυάται πως όντως .θα σας θυμηθούν; Κανένας. Άρα δεν ακυρώνουμε ποτέ σχέδια. Wakari masu ka?
 Τέλεια

* Οι splatterιές τα σπάνε. Μην τις κόψετε για κανένα λόγο.-
* Δε δίνουμε πολλές ευκαιρίες σε άτομα που αποδεδειγμένα κάνουν συνέχεια βλακείες.
* Πείτε χρόνια πολλά στις Δόμνες , αλλιώς θα σας κρατάνε μούτρα μέχρι την επόμενη γιορτή τους. Και δεν το θέλετε αυτό.

Αυτά για σήμερα. :)

Bury all your secrets in my skin.
Come away with innocence, and leave me with my sins.
The air around me still feels like a cage
And love is just a camouflage for what resembles rage again...

So if you love me, let me go.
And run away before I know.
My heart is just too dark to care.
I can't destroy what isn't there.

Deliver me into my Fate -
If I'm alone I cannot hate
I don't deserve to have you...
Ooh, my smile was taken long ago,
If I can change I hope I never know.

I still press your letters to my lips
And cherish them in parts of me that savor every kiss.
I couldn't face a life without your light,
But all of that was ripped apart, when you refused to fight.

So save your breath, I will not care.
I think I made it very clear.
You couldn't hate enough to love.
Is that supposed to be enough?

I only wish you weren't my friend.
Then I could hurt you in the end.
I never claimed to be a Saint...
Ooh, my own was banished long ago,
It took the Death of Hope to let you go

So break yourself against my stones
And spit your pity in my soul.
You never needed any help...
You sold me out to save yourself...

And I won't listen to your shame.
You ran away, you're all the same.
Angels lie to keep control...
Ooh, my love was punished long ago,
If you still care, don't ever let me know...
If you still care, don't ever let me know...

Θέμα Έκθεσης.

 

Hi! ^^

Χθες κατά τις 3 και κάτι το μεσημέρι ενώ έκανα έκθεση με την καθηγήτρια των αγγλικών μου πέσαμε πάνω σε ένα θέμα που πιστεύω πως αξίζει να συζητηθεί.

Σε γενικά πλαίσια έλεγε πως όλα τα σχολεία πρέπει να διδάσκονται την ίδια ακριβώς ύλη (καλά μέχρι εδώ) και να γράφουν τα ίδια ακριβώς διαγωνίσματα. Να μην είναι ούτε λέξη διαφορετική.
Επειδή όμως ήταν δείγμα έκθεσης , είχε μερικά υπέρ και μερικά κατά.

Τα υπέρ :
1) Οι μαθητές θα εξετάζονται στην ίδια ύλη, άρα θα έχουν όλοι το ίδιο επίπεδο.
2) Οι μαθητές θα βαθμολογούνται στα ίδια πλαίσια.
3) Κάθε στιγμή ένας μαθητής θα μπορεί αυτόματα να συγκρίνει τον εαυτό του με όποιον άλλο μαθητή της χώρας θέλει και να ξέρει πως είναι καλύτερος (αν όντως είναι).

Τα κατά :
1) Οι μαθητές δεν έχουν περιθώρια να αναπτύξουν τη σκέψη και τη δημιουργικότητά τους, εφ' όσον μένουν απλά στο πρόγραμμα του Υπουργείου.
2) Οι μαθητές θα παραμελήσουν άλλα μαθήματα και θα δώσουν βάση μόνο σε αυτά που χρειάζονται για τις εξετάσεις τους.
3) Το γενικό θέμα των τυποποιημένων εξετάσεων και του ανταγωνισμού με όλα τα παιδιά της χώρας θα έχει ως αποτέλεσμα αρκετό άγχος.

Και τώρα η προσωπική μου άποψη.


Σχετικά με τα υπέρ : 
1) Οι μαθητές ενός τμήμας εξετάζονται στην ίδια ύλη, αφού έχουν τον ίδιο καθηγητή, τα ίδια βιβλία, τις ίδιες σημειώσεις και τις ίδιες ασκήσεις. Όμως και πάλι δεν έχουν το ίδιο επίπεδο. Από τη στιγμή που αυτό δεν εφαρμόζεται σε μια μικρή ομάδα παιδιών πως θα εφαρμοστεί σε ολόκληρη τη χώρα;

2) Ας σοβαρευτούμε. Ορισμένοι καθηγητές έχουν ως αρχή τους να μη βάζουν πάνω από 17 , ενώ ο χειρότερος βαθμός που βάζουν κάποιοι άλλοι είναι το 18 (έχω εμπειρίες και από τους δύο τύπους καθηγητών). Δεν έχει σχέση μόνο το διαγώνισμα, αλλά ο καθηγητής που βαθμολογεί.

3) Ποιο θα είναι το νόημα αυτής τις σύγκρισης και του ανταγωνισμού; Δεν καταλαβαίνω καν γιατί είναι στα υπέρ. Δηλαδή δεν έχουμε τι να κάνουμε, ας βάλουμε τους μαθητές να κοιτάνε τι έγραψε ο ένας στο Ηράκλειο και τι ο άλλος στην Αλεξανδρούπολη. (Αναφέρω ως παράδειγμα αυτές τις πόλεις επειδή η απόσταση μεταξύ τους είναι αρκετά μεγάλη).

Σχετικά με τα κατά :
1) Αυτό είναι σωστό. Πάρτε για παράδειγμα το μάθημα των Κειμένων. Πέρυσι κάναμε μόνο ανάλυση του κειμένου (τι βαρετό...) και για εργασία είχαμε τις ασκήσεις του βιβλίου. Φέτος (αν και τα κείμενα της Α' Λυκείου δεν είναι και τα πιο εύθυμα) παίξαμε θέατρο μέσα στην τάξη, μετατρέψαμε το ποίημα σε ταινία και σε πεζό. Δεν ξέρω για εσάς, αλλά εγώ προσωπικά το προτιμώ.
Επίσης, τα Θρησκευτικά πάντα τα μισούσα ως μάθημα. Ένιωθα πως η καθηγήτρια ώρες ώρες προσπαθούσε να μας κάνει πλύση εγκεφάλου την ώρα του μαθήματός της. Η καθηγήτρια που έχω τώρα εκτός απ' τ' ότι δεν είναι κολλημένη με τη θρησκεία όπως η προηγούμενη , μας λέει να φέρνουμε πληροφορίες για διάφορα θέματα, κάνει το μάθημα ποιο διασκεδαστικό μέσα από διάλογο και διάφορες πλάκες. Αυτό όμως δεν πάει να πει πως ξεχνάει το μάθημα. Με αυτόν τον τρόπο μας κάνει να συμμετέχουμε και να σκεφτόμαστε.

2) Εδώ δε χρειάζεται ανάλυση. Μόνο ένα απλό παράδειγμα. Ποιος έδεινε περισσότερη βάση στη Μουσική και τα Καλλιτεχνικά του Γυμνασίου, απ' ότι στα Μαθηματικά και τη Βιολογία που γράφουμε εξετάσεις; Το ίδιο θα γινόταν και αν ξέραμε πως θα γράψουμε πάνω σε συγκεκριμένα κεφάλαια από την αρχή της χρονιάς.

3) Χμ... Με το τελευταίο ούτε διαφωνώ, ούτε συμφωνώ. Κάπου στη μέση.
Υπάρχει μια ομάδα μαθητών που αγχώνεται με το παραμικρό. Μέχρι και με ένα απλό τεστ , λόγω του ανταγωνισμού μέσα στην τάξη. Αυτοί οι μαθητές θα πάθαιναν εγκεφαλικό από το άγχος τους αν ήξεραν πως ανταγωνίζονται όλους τους μαθητές της χώρας. Η άλλη ομάδα είναι εκείνοι που πάνε να γράψουν χωρίς άγχος (τους ζηλεύω λίγο. Μόνο στις εξετάσεις των Αγγλικών είμαι έτσι) και η τελευταία εκείνοι που πάνε να γράψουν επειδή απλά πρέπει να πάνε.

Τώρα περιμένω τη δική σας άποψη. ^^

 

Four years you think for sure
That’s all you’ve got to endure
All the total dicks
All the stuck up chicks
So superficial, so immature
Then when you graduate
You take a look around and you say HEY WAIT
This is the same as where I just came from
I thought it was over
Aw that’s just great

The whole damn world is just as obsessed
With who‘s the best dressed and who‘s having sex,
Who‘s got the money, who gets the honeys,
Who‘s kinda cute and who‘s just a mess
And you still don’t have the right look
And you don’t have the right friends
Nothing changes but the faces, the names, and the trends
High school never ends

Check out the popular kids
You’ll never guess what Jessica did
How did Mary Kate lose all that weight
And Katie had a baby so I guess Tom’s straight
And the only thing that matters
Is climbing up that social ladder
Still care about your hair and the car you drive
Doesn’t matter if you’re sixteen or thirty-five

Reese Witherspoon,
She’s the prom queen
Bill Gates,
Captain of the chess team
Jack Black, the clown
Brad Pitt, the quarterback
I’ve seen it all before
I want my money back

The whole damn world is just as obsessed
With who’s the best dressed and who’s having sex,
Who’s in the clubs and who’s on the drugs,
Who’s throwing up before they digest
And you still don’t have the right look
And you don’t have the right friends
And you’re still listen to the same shit you did back then
High school never ends

High school never ends

The whole damn world is just as obsessed
With who‘s the best dressed and who‘s having sex,
Who‘s got the money, who gets the honeys,
Who‘s kinda cute and who‘s just a mess
And I still don’t have the right look
And I still have the same three friends
And I’m pretty much the same as I was back then
High school never ends

High school never ends

High school never ends

Here we go again

Sepulchre...

A A E A A E B E E ... 


Απόψε επιτρέψτε μου να είμαι... μια άλλη. Όχι η Dream Girl, όχι ο εαυτός μου...
Σήμερα και για όλη τη μέρα θέλω να είμαι η αγαπημένη μου ηρωίδα από όλα τα βιβλία που έχω διαβάσει...

A C A E ...


Απόψε θέλω να είμαι η Léonie Vernier... Μία κοπέλα λίγο μεγαλύτερη από την ηλικία μου, ωστόσο πολύ πιο δυνατή από εμένα...



A A E A A E B E E...

Η Léonie , λοιπόν, είναι μία όμορφη κοπέλα με μακριά κόκκινα μαλλιά και λαμπερά πράσινα μάτια... Μένει στο Παρίσι με την μητέρα της και τον αδελφό της, τον Anatole.

Ο Anatole παρουσιάζεται ως ένας ευπαρουσίαστος άνδρας εκείνης της εποχής, παρ' ότι είναι τζογαδόρος και ξεπεσμένος ευγενής μετά το θάνατο του πατέρα του. Έχοντας πολλά μυστικά από τη μητέρα του και την αδελφή του, αποφασίζει να παίξει το πιο σημαντικό παιχνίδι της ζωής του...

A C A E...
Μετά από την κηδεία ενός πολύ σημαντικού προσώπου όπως θα μάθουμε παρακάτω, η Léonie και ο Anatole δέχονται μια πρόσκληση από τη θεία τους Isolde να περάσουν λίγες μέρες μαζί της , στο Domain de la C.A.D.E. το σπίτι της δηλαδή, που βρίσκεται στη Rennes-Les-Bains.
Έτσι τα δύο αδέλφια ξεκινούν για την Carcassonne...

Η έπαυλη που πήγαν παλαιότερα ανήκε στον θείο τους , Jules, αδελφό της μητέρας τους και πλέον νεκρό σύζυγο της Isolde.

Η Isoled είναι μια όμορφη γυναίκα και αρκετά πιο νέα από τον πρώην σύζυγό της...

A A E A A E A...
Αυτό όμως που η Léonie αγνοεί είναι η κρυφή σχέση του αδελφού της με τη θεία τους. Και πως η κηδεία στην οποία πήγε εκείνη τη μέρα υποτίθεται πως ήταν της Isoled για να ξεγελαστεί ο πρώην σύντροφός της Victor Constant.

Μετά ακολουθεί μια σειρά εξελίξεων και ανατροπών που φέρνουν τα πάνω κάτω στη ζωή της Léonie...


C B A B C B C D E D...

Τα υπόλοιπα μόνοι σας. Η Κρύπτη είναι ένα υπέροχο βιβλίο, που πιστεύω πως αξίζει να το διαβάσει κάποιος. :)

Η Léonie Vernier , λοιπόν , λόγω της στάσης της σε όσα έγιναν σε όλο το βιβλίο (και πιστέψτε με, δεν ήταν λίγα... ) , είναι μία κοπέλα που πραγματικά θαυμάζω. Αν και με τίποτα δε θα ήθελα να είχα τη ζωή της. :)

Τη θαυμάζω επειδή τόλμησε να περάσει από την Κρύπτη. Δεν έδωσε σημασία στον κίνδυνο, στο σκοτάδι, στο άγνωστο, ούτε καν στη μελωδία εκείνη τη στιγμή. Δεν την ενδιέφερε τι θα γίνει εκείνη, αν θα επιζήσει από όλα αυτά, διότι η επιθυμία εκείνου έπρεπε να πραγματοποιηθεί και η ασφάλεια του άλλου ήταν το πιο σπουδαίο πράγμα σε όλον τον κόσμο...

Léonie Vernier - La Force

Voici mon secret. Il est très simple: on ne voit bien qu'avec le cœur. L'essentiel est invisible pour les yeux...

Με άλλα λόγια..

さっきの秘密をいおうかね。なに、なんでもないことだよ。心で見なくちゃ、ものごとはよく見えないってことさ。かんじんなことは、目に見えないんだよ。
Sakki no himitsu o iō ka ne. Nani, nan demo nai koto da yo. Kokoro de minakucha, monogoto wa yoku mienai-tte koto sa. Kanjin na koto wa, me ni mienain'da yo.  

おれのひみつってのはこういうことさ。とてもかんたんなことなんだ。こころで見なくちゃものごとはよく見えないってことさ。いちばんたいせつなものは目に見えないのさ。
Ore no himitsu-tte no wa kō yū koto sa. Totemo kantan na koto nan'da. Kokoro de minakucha monogoto wa yoku mienai-tte koto sa. Ichiban taisetsu na mono wa me ni meinai no sa. 

じゃ秘密を言うよ。簡単なことなんだ——ものは心で見る。肝心なことは目では見えない
Ja himitsu o yū yo. Kantan na koto nan'da -- mono wa kokoro de miru. Kanjin na koto wa me de wa mienai 

ぼくの秘密を教えてあげるよ。とても簡単なことさ。心で見ないと、なにも見えない。いちばん大事なことは、目には見えない。
Boku no himitsu o oshiete ageru yo. Totemo kantan na koto sa. Kokoro de minai to, nani mo mienai. Ichiban daijia na koto wa, me ni wa mienai. 

おれからの秘密の贈り物というのは、こういうことなんだよ。とても単純なことだけど。『ものごとは心でしか見ることができない』ってhttp://www.blogger.com/post-create.g?blogID=649454028043787238ことなんだ。大切なことは目には見えないんだよ
Ore kara no himitsu no okurimono to yū no wa, kō yū koto nan'da yo. Totemo tanjun na koto da kedo. "Monogoto wa kokoro de shika miru koto ga dekinai" tte koto nan'da. Taisetsu na koto wa me ni wa mienain'da yo 

これがおれの秘密なんだ。とても簡単なんだよ。心で見なくちゃ、よく見えない。いちばん大切なものは目に見えないんだ。
Kore ga ore no himitsu nan'da. Totemo kantan nan'da yo. Kokoro de minakucha, yoku mienai. Ichiban taisetsu na mono wa me ni mienain'da. 

ぼくの秘密を教えてあげよう。とても簡単なことだ。心で見なくちゃよく見えない。大切なことは目には見えないんだよ。
Boku no himitsu o oshiete ageyō. Totemo kantan na koto da. Kokoro de minakucha yoku mienai. Taisetsu na koto wa me ni wa mienain'da yo. 

これから、ぼくの知っている秘密を教えてあげるよ。とても簡単なことさ。心で見なければ、よく見えてこない。大切なものは目には見えないんだ
Kore kara, boku no shitte iru himitsu o oshiete ageru yo. Totemo kantan na koto sa. Kokoro de minakereba, yoku miete konai. Taisetsu na mono wa me ni wa mienain'da 

さあ、きみにプレゼントしたい秘密っていうのはこれなんだ。とっても簡単なことなんだけどね。《ものごとは心でしか見ることができない。ほんとうに大切なことは、目には見えない》っていうことさ
Sā, kimi ni purezento shitai himitsu-tte yū no wa kore nan'da. Tottemo kantan na koto nan'da kedo ne. "Monogoto wa kokoro de shika miru koto ga dekinai. Hontō ni taisetsu na koto wa, me ni wa mienai" tte yū koto sa 

ほら、秘密をプレゼントするよ。これはとても単純なものだよ。心で見ないと、ものごとはよく見えない。肝心なことは目に見えない。これがきみに贈るぼくの秘密だよ
Hora, himitsu o purezento suru yo. Kore wa totemo tanjun na mono da yo. Kokoro de minai to, monogoto wa yoku mienai. Kanjin na koto wa me ni mienai. Kore ga kimi ni okuru boku no himitsu da yo 

じゃあ秘密を教えるよ。とてもかんたんなことだ。ものごとはね、心で見なくてはよく見えない。いちばんたいせつなことは、目に見えない
Jā himitsu oshieru yo. Totemo kantan na koto da. Monogoto wa ne, kokoro de minakute wa yoku mienai. Ichiban taisetsu na koto wa, me ni mienai 

おれの秘密を教えようか。簡単なことさ。心で見ないと物事はよく見えない。肝心なことは目には見えないということだ
Ore no himitsu o oshieyō ka. Kantan na koto sa. Kokoro de minai to monogoto wa yoku mienai. Kanjin na koto wa me ni wa mienai to yū koto da 

秘密を教えよう。とてもかんたんなことだ。心でなければ、ものは見えないってことさ。かんじんなことは、目では見えない......
Himitsu o oshieyō. Totemo kantan na koto da. Kokoro de nakereba, mono wa mienai-tte koto sa. Kanjin na koto wa, me de wa mienai...

じゃあ、秘密を教えてあげよう。とてもかんたんだよ。心で見なくちゃ、ものはよく見えない。大切なものは、目には見えないんだよ
Jā, himitsu o oshiete ageyō. Totemo kantan da yo. Kokoro de minakucha, mono wa yoku mienai. Taisetsu na mono wa, me ni wa mienain'da yo 

さあ、オイラの秘密を教えよう。すごく単純なことなんだ。それは、心でしかものはよく見えないってことだよ。いちばんたいせつなものは、目には見えないんだ
Sā, oira no himitsu o oshieyō. Sugoku tanjun na koto nan'da. Sore wa, kokoro de shika mono wa yoku mienai-tte koto da yo. Ichiban taisetsu na mono wa, me ni wa mienain'da

約束したとおり、秘密を教えるよ。とても簡単なこと。心で見ないと、物事の本質はわからないんだ。大切なことは、目に見えないんだよ
Yakusoku shita tōri, himitsu o oshieru yo. Totemo kantan na koto. Kokoro de minai to, monogoto no honshitsu wa wakaranain'da. Taisetsu na koto wa, me ni mienain'da yo.


Ο Lelouch και ο Verloren και οι 7 Ghosts.  Τι στο καλό είναι όλα αυτά; Γιατί κάνουν τη ζωή τους δύσκολη οι Ιάπωνες;

(  Le petit prince (L) ) 

Υπερβολική δόση...

... γλυκών!

Ναι, ναι, καλά διαβάσατε!

Σήμερα λοιπόν, είπα να κάνω το γνωστό πείραμα με τα γλυκά. Ξέρετε, αυτό που όταν κάποιος δεν είναι καλά σε ένα έργο τρώει μεγάλες ποσότητες γλυκών.

Μα τον Zehel, άμα βρω τον άνθρωπο που το σκέφτηκε αυτό υπόσχομαι να τον στείλω στην Άβυσσο του Pandora Hearts να κάνει παρέα στην Will Of Abyss, στον Cheshire και όλα τα άλλα Chain. Πραγματικά. Και να 'στε σίγουροι πως δεν θα του αρέσει.

Έφαγα όσα γλυκά είχαμε στο σπίτι. Από σοκολάτες ( lacta, pocky, προφιτερόλ etc.) μέχρι ζαχαρωτά, μπισκότα και τρούφα. :|

Το στομάχι μου είναι χάλια, έχω ανεβάσει πυρετό από τη σοκολάτα και όχι μόνο η διάθεσή μου δεν έχει ανέβει, αλλά τώρα έχω και νεύρα. -.-

Geez, πραγματικά πρέπει να τελειώσει το 2010. Κουράστηκα.

 

Slow down, the world isn't watching us break down
It's safe to say we are alone now, we're alone now
Not a whisper, the only noise is the receiver
I'm counting the seconds until you break the silence
So please just break the silence

The whispers turn to shouting
The shouting turns to tears
Your tears turn into laughter
And it takes away our fears

So you see, this world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you

And I'm longing, for words to describe how I'm feeling
I'm feeling inspired
My world just flip turned upside down
It turns around, say what's that sound
It's my heart beat, it's getting much louder
My heart beat, is stronger than ever
I'm feeling so alive, I'm feeling so alive

My whispers turn to shouting
The shouting turns to tears
Your tears turn into laughter
And it takes away our fears

So you see, this world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you

I'm finally waking up, a twist in my story
It's time I open up, and let your love right through me
I'm finally waking up, a twist in my story
It's time I open up, and let your love right through me
That's what you get
When you see your life in someone else's eyes
That's what you get, that's what you get

So you see, this world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you
This world doesn't matter to me
I'll give up all I had just to breathe
The same air as you till the day that I die
I can't take my eyes off of you