Κυριακή, 28 Φεβρουαρίου 2010

?

Α΄

Παράξενη βδομάδα... Ή μάλλον .... παράξενος μήνας! Πραγματικά... Νομίζω πως χαίρομαι που πέρασε... Αλλά δεν είμαι σίγουρη... Δεν ξέρω.
Κάθε μέρα γίνονται τόσα πολλά . Που δεν έπρεπε να γίνουν ή που θα πρεπε να έχουν γίνει εδώ και μήνες .

Γεμάτος μήνας . Άνθρωποι μπαινοβγαίνουν στη ζωή μου αφήνοντας το σημάδι τους, θέλοντας και μη . Το θέμα είναι αν αξίζουν όλοι αυτοί που μπαίνουν. Κι αν αξίζει να βγουν. Αν πρέπει να βγουν . Ούτε αυτό το ξέρω.

Ήθελα ( ή θέλω ) να τους διώξω; Ή απλά φέρομαι εγωιστικά ; Μήπως κάνω λάθος; Δε θα είναι κι η πρώτη φορά. Μπορώ άνετα να μαντέψω τι θα γίνει με κάποιον άλλον αν ξέρω ακριβώς την κατάσταση και να μην πέσω έξω. Αλλά με μένα, τίποτα. Γιατί; Άδικο ... Λέτε να είναι ένα από τα λάθη μου; Δυστυχώς κάνω σοβαρά λάθη. Λάθη που επηρεάζουν πολλά άτομα, χωρίς να το θέλω . Λάθη που είναι ικανά να καταστρέψουν την ψυχολογία κάποιου. Τι ωραία ...

Γύρω μου βράχοι συγκρούονται κι εγώ κοιτάζω τον εαυτό μου . Αντί να δω μήπως μπορώ να κάνω κάτι για το σοβαρό θέμα ασχολούμαι με χαζομάρες. Λες και θα περάσει από μόνο του. Το θέμα είναι πως δε μπορώ να κάνω τίποτα για αυτό το θέμα. Δεν πρέπει καν να ανακατευτώ... Αλλά ... πώς γίνεται να βλέπεις τους φίλους να μαλώνουν, να τρώγονται μεταξύ τους κι εσύ να μην κάνεις τίποτα; Δε στέκει... Σίγουρα δε θα περάσει τόσο εύκολα ... Υπομονή .

Είναι χαζομάρα ρε γαμώ το να ξέρεις τα πάντα και να μην κάνεις τίποτα! Είναι κρίμα να βλέπεις τα πάντα να πέφτουν και να κάθεσαι περιμένοντας να δεις τι θα γίνει και που θα σε βγάλει όλο αυτό! Λες και περιμένεις το κισμέτ... Ό,τι είναι να γίνει, θα γίνει... Ναι ε; Τι μου λες; Αλήθεια; Πότε είπα εγώ πως ήθελα να γίνουν όλα αυτά; Και γιατί γίνονται; Δεν έχω την παραμικρή ιδέα...

______________________________________________________

Β΄

" Σκέψου θετικά , δεν είναι τίποτα." ... Σκέψου θετικά ε ; Προσπαθώ ... Αλλά δε μου βγαίνει . Κρίμα.

Ώρες ώρες μου λείπει ο παλιός μου εαυτός ... Όταν δε με ένοιαζε τίποτα. Δε με ενδιέφερε τίποτα. Δεν ήθελα να ξέρω αν ο κόσμος θα υπάρχει την επόμενη μέρα... Απλά ήθελα τα μαθήματά μου για να έχω κάτι να κάνω. Να περνάω με 20 κι 100 όλες τις τάξεις. Να έχω ''Ε'' κι 100 και High pass σε όλα τα πτυχία μου γιατί έτσι νόμιζα πως θα ήταν όλα καλά. Να κερδίζω τους αγώνες , να παίρνω πρώτες θέσεις και ό,τι άλλη χαζομάρα έκανα.

Και τι μου έμεινε από όλο αυτό; Χαρτιά που σχηματίζουν άνετα ταπετσαρία στο δωμάτιό μου , ζώνες σε διάφορα χρώματα που δυστυχώς δεν μπορώ να βάλω έξω γιατί θα με περάσουν για τρελή , κύπελλα , βραβεία και μπούρδες . Τι υπέροχο ...

Τώρα τι έχω ; Τίποτα ... Τουλάχιστον τότε ήμουν χαρούμενη με αυτά. Μου άρεσε να τους ακούω όλους να μου λένε μπράβο. Μου άρεσε αυτό το " Δεν πειράζει. Την επόμενη φορά θα τους σκίσουμε " κάθε φορά που έχανα. Με έκανε να χαμογελώ ... Με έκανε πιο ανταγωνιστική . Τι χαζομάρα Θεέ μου ... Εγωιστικό , ανταγωνιστικό , αλαζονικό πλάσμα ...

Αυτά για σήμερα... Καληνύχτα. :)



ΥΓ. Κάθε τέλος, λένε, είναι μια νέα αρχή... Καλώς ήρθες νέα αρχή στη ζωή μου. Ελπίζω μόνο να μην είσαι σαν την προηγούμενη...

Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2010

Think positive (Υ)

Πόση τρέλα μπορεί να φέρει μια βδομάδα; Πραγματικά παράξενο ...
Απεργίες, αστυνομία στα σχολεία, διαμαρτυρίες καθηγητών, συλλόγων, μαθητών... Και κατάληψη... Ακύρωση μαθημάτων και παραπάνω μαθήματα στις διακοπές.. Μα τι υπέροχη βδομάδα! -.-' Ένας λογικός άνθρωπος θα τα 'χε παίξει λίγο μ' αυτά..


Αλλά ποιος είπε πως είμαι λογικός άνθρωπος εγώ; Πείτε μου ποιος για να τον σκίσω! >:] Χαχαχαχα!

Χμ... Έχω αρκετά καλή διάθεση... Αν και όλοι λένε πως δε θα πρεπε. :Ρ Για να καταλάβετε σε τι σημείο είμαι.... Μέχρι και Cinema Bizarre ακούω και χαζεύω τον Kiro , αλλά ακούγοντας τη φωνή του Luminor! Σας διαφώτισα τώρα ε; Το ξέρω! :D xD

Για να δούμε... Γιατί έχω καλή διάθεση...
1) Έχω νέο γείτονα. wow WOW WOOOOOOOOW :P Ε ρε γέλιο που έχει να πέσει...(Α)
2) Έγραψα καλά στα διαγωνίσματα! Wiiiiiiiiiiiii!!!!!!
3) Τι καλύτερο από το να κερδίζεις σε αγώνα; ;)
4) ΤΟ γέλιο με τους συμμαθητές μου! Αγαπάμε τις τρέλες στο λεωφορείο!
5) Καμμενιές με κάτι άλλα παιδιά από το σχολείο... πχ. μια φωτογραφία που είμαι με έναν της Α που του ρίχνω ένα κεφάλι κι έναν της Β που μου ρίχνει 3 κεφάλια. xD


Ok, είναι κι ένα δύο πράγματα που μου χαλάνε τη διάθεση, αλλά αν τα λέω συνέχεια δε θα περάσουν ποτέ...
Think positive, δεν είναι τίποτα που έλεγε και κάποιος...
Άντε , νινύτα κι όνειρα καραμελένια!

ΥΓ.

Κυριακή, 21 Φεβρουαρίου 2010

Να 'μαι και πάλι! :D

Προσοχή : [psycho=on]

Δεν το λέω εγώ. Ο αδερφός μου το λέει. :Ρ

Λοιπόοοον, για να δείτε πόσο καλό παιδάκι είμαι -γκουχ γκουχ!- (ναι, είμαι άρρωστη, όχι δε θέλω σιροπάκι, ευχαριστώ πάντως) , είπα να κάνω μια ανάρτηση αφιερωμένη σε ποια άλλη; Σε μένα! :D :Ρ


Ας αρχίσω!

1) Wiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii !!! Πήρα το lower!
2) Φακ... Τώρα πρέπει να διαβάσω για το προφ....
3) Ποιο προφ όμως; CPE ή ECPE?
4) Και με το C1 τι θα κάνω;
5) Πωωω... τι λέω; Λες κι έχω όρεξη για γαλλικά τώρα!
6) Wiiiiiiiiiiiii!!! Έχει meeting! Αλλά μην το πείτε, είναι μυστικό ;)
7) Βαριέμαι.
8) Ο Λένιν είχε τέλειο όνομα. <3> The Perfect Prefects > Dream Team! Εμείς θα σώσουμε τον κόσμο! :Ρ Ε, Ειρήνη και Μαρία; :Ρ


Αυτάαα...Άντε , νινύτα κι όνειρα γλυκά γιατί έχω χημεία αύριο πρώτη ώρα και ποιος την ακούει την καθηγήτρια αν κοιμάμαι! :Ρ


Δευτέρα, 8 Φεβρουαρίου 2010

:)

Βρέχει σήμερα... Πολύ... Λες και κλαίει ο ουρανός... Αν κάποιος έβλεπε ένα άνθρωπο να κλαίει έτσι, σίγουρα θα ένιωθε απερίγραπτο πόνο...

Αλλά είναι ωραία δάκρυα... Αν κάτσεις έστω και για λίγα λεπτά μόνο για να τα δεις... Ούτε καν να τα αφήσεις να σε αγγίξουν... Απλά να τα δεις να πέφτουν με τόση δύναμη στη γη... Κάτι τόσο απαλό , που μπορεί όμως να γίνει τόσο βίαιο...
Ο ήχος; Υπέροχος... Καλύτερος από κάθε μουσική... Και η μυρωδιά του βρεγμένου χώματος είναι καλύτερη από κάθε άρωμα... :)
Τελικά η βροχή είναι ό,τι πρέπει για να ξεπλύνει όλες τις κακές στιγμές της μέρας...:)


2 τελευταίες αφιερώσεις για σήμερα...

Αυτό το κομμάτι στον Nathaniel που με έβαλε να το ακούσω. :Ρ
Αν και ήθελα να του δώσω το 2ο... μάλλον δε θα γλίτωνα μετά. xD



Και αυτή η εικόνα στον στριμμένο που γκρινιάζει να πάω για ύπνο αυτή τη στιγμή. :Ρ

Νινύτα κι όνειρα καραμελένια!